การสลายตัวของพลาสติก polymethylmethacrylate (PMMA) ด้วย ตัวเร่งปฏิกิริยาไทเทเนียมไดออกไซด์ (TiO2)

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

ก่อพงศ์ เรืองวัฒนกุล, จักรพรหม พรหมสิรินิมิต

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

สิริหทัย ศรีขวัญใจ, สุธินี เกิดเทพ

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนมหิดลวิทยานุสรณ์

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2560

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

เนื่องจากในปัจจุบัน แหล่งน้ำต่าง ๆ ทั้วโลกถูกปนเปื้อนด้วยขยะประเภทพลาสติกมากมาย และหนึ่งในพลาสติกที่ถูกใช้เป็นอย่างมากคือ พลาสติกประเภท PMMA ซึ่งถูกใช้ในทางอุตสาหรรมและทางการแพทย์ การทำโครงงานครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อที่จะเปรียบเทียบความสามารถในการสลายตัวของพลาสติกประเภท PMMA ในน้ำ ซึ่งจะเปรียบเทียบการสลายตัวระหว่าง พลาสติกประเภท PMMA ที่มี TiO2 เพื่อเป็นตัวเร่งปฏิกิริยาเชิงแสงผสมอยู่และแบบที่ไม่มี TiO2 ผสมอยู่ โดยทางผู้ทำโครงงานคาดหวังไว้ว่า PMMA ที่มี TiO2 ผสมอยู่จะเกิดการสลายตัวภายใต้รังสี UV มากกว่า PMMA ที่ไม่มี TiO2 ผสมอยู่ เนื่องจาก TiO2 จะมีส่วนช่วยในการสลายโครงสร้างของพลาสติก นอกเหนือจากพลังงานจากรังสี UV ที่พลาสติกได้รับ

ในการเตรียม PMMA ที่ผสม TiO2 จะนำ PMMA มาละลายในคลอโรฟอร์ม โดยให้ชุดทดสอบผสม TiO2 ลงไปในสารละลาย จากนั้นนำ PMMA มาฉายรังสี UV ด้วยความยาวคลื่น 369 นาโนเมตร และทำการเก็บข้อมูลการสลายตัวของ PMMA ในน้ำโดย วัดค่าความใสของน้ำ pH ของน้ำที่มี PMMA อยู่ ตรวจสอบน้ำหนักของพลาสติกที่ลดลง ตรวจสอบโครงสร้างพันธะของพลาสติกด้วย FT-IR และลักษณะของพื้นผิวพลาสติกด้วย SEM ซึ่งผลการทดลองจะสามารถบอกประสิทธิภาพและแนวโน้มในการสลายตัวของ PMMA และ PMMA ที่ผสม TiO2 หลังจากการฉายรังสี UV เป็นเวลา 7 สัปดาห์ได้