สารสกัดสีจากพืชท้องถิ่นย้อมผ้า ยับยั้งแบคทีเรีย เชื้อรา และต้านรังสียูวี
- ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์
ปรเมษฐ์ ขุนเจริญ, เสาวลักษณ์ สิริโสทร, เมธาสิทธิ์ ไชยชนะ
- อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์
เพ็ญแข ไหมแก้ว, วรรณาภรณ์ ผลรัตนไพบูลย์
- โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์
- ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์
บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์
บริเวณภาคใต้ของประเทศไทยมีสภาพภูมิอากาศที่แปรปรวนอยู่ตลอดเวลามีฝนตกชุกและมีอากาศร้อนชื้น ทำให้เกิดสิ่งที่เรียกว่าเชื้อราบนเสื้อผ้าที่ไม่แห้งสนิท อีกทั้งเชื้อราบางชนิดยังสร้างรงควัตถุสีต่างๆทำให้ปรากฏสีบนผ้า เมื่อเกิดการฝังแน่นจึงยากแก่การกำจัดออก โดยส่วนใหญ่การป้องกันการเจริญของเชื้อราบนผ้าทำได้โดยการใช้สารที่ออกฤทธิ์ในการยับยั้งการเจริญของเชื้อราซึ่งเป็นสารเคมีสังเคราะห์ที่ก่ออันตรายได้ทั้งผู้อุปโภคและสิ่งแวดล้อม และในปกติแล้วผิวหนังของมนุษย์มีแบคทีเรียอาศัยอยู่ซึ่งในปกติจะไม่ทำให้เกิดโรค แต่ถ้ามีการเปลี่ยนแปลงสภาพของผิวหนังไปจากเดิมเช่น อับชื้น เสียดสี มีบาดแผล ติดเชื้อรา เชื้อไวรัส มีโรคผิวหนังอื่นๆอยู่ก่อน สุขภาพอนามัยไม่ดี มีโอกาสทำให้เกิดโรคได้ เช่น โรคเชื้อราในร่มผ้า กลากเกลื่อน โรคผิวหนังผิดปกติต่างๆ และในขณะเดียวกันภูมิอากาศภาคใต้มีอุณภูมิที่สูงจากการรับแสงอาทิตย์ซึ่งเกิดเป็นปัญหาที่เรียกว่า แสงยูวีทำอันตรายต่อผิวหนัง ไม่ว่าจะเป็นโรคมะเร็งผิวหนังจากการทำลายเซลล์เนื้อเยื่อผิวหนัง
ดังนั้นโครงงานนี้เพื่อประยุกต์ วิวัฒนาการ พัฒนาคุณภาพชีวิต จากการย้อมผ้าฝ้าย ในการยับยั้งปัญหาต่างๆทั้ง แบคทีเรีย เชื้อรา และต้านแสงยูวี โดยใช้พืชในท้องถิ่นภาคใต้คือ ใบพลู ใบหูกวาง และเปลือกหมาก สารที่ใช้กระตุ้นในการย้อมสีผ้าคือเหล็กคลอไรด์(FeCl3) และใบพลูใช้การสกัดด้วยตัวทำละลาย Ethanol และระเหยแห้งตัวทำละลายจนได้สารสกัดหยาบจากใบพลูที่ปราศจากตัวทำละลายแล้วละลายสารสกัดหยาบด้วย Dimethyl sulfoxide (DMSO) ในการย้อมใช้สารกระตุ้นพร้อมกับการย้อมสี เพื่อให้ได้ผ้าที่ลดอัตราเสี่ยงการเกิดโรคผิวหนังในอนาคต
ผู้ศึกษาโครงงานจึงได้นำเอา ใบพลู ใบหูกวางและเปลือกหมาก มาสกัดเป็นผลิตภัณฑ์น้ำย้อมสีผ้าฝ้าย เพื่อสามารถทำเป็นผ้าฝ้ายที่มีประสิทธิภาพ ยับยั้งแบคทีเรีย เชื้อราและต้านแสงยูวีได้