การปรับปรุงสมบัติเชิงกลของยางธรรมชาติโดยใช้สารตัวเติมชีวมวลเหลือใช้

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

ปิยธิดา บุดดี, พวิดา เหง่าศรี

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

สุรศักดิ์ บุญธิมา

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย เลย

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2560

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

โครงงานเรื่องการปรับปรุงสมบัติเชิงกลของยางธรรมชาติโดยใช้สารตัวเติมชีวมวลเหลือใช้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการปรับปรุงสมบัติเชิงกลของยางธรรมชาติ ประกอบด้วย ค่าความทนต่อแรงดึง (Tensile Strength) ค่าความยืดหยุ่น (Modulus) ค่าการยืดสูงที่สุด (Elongation at Break) และค่าพลังงานที่ดูดซับสูงที่สุด (Energy at Break) โดยใช้สารตัวเติมชีวมวลเหลือใช้ในยางธรรมชาติ ได้แก่ ผงเถ้าแกลบ ผงถ่านกัมมันต์จากขี้เลื่อยไม้ยางพารา และผงเปลือกไข่ผสมกับน้ำยางธรรมชาติและเพื่อศึกษาเปรียบเทียบประสิทธิภาพของสารตัวเติมชีวมวลทั้งสามชนิดและปริมาณการผสม ที่ส่งผลต่อสมบัติเชิงกลของยางธรรมชาติ โดยขั้นแรกเตรียมสารตัวเติมในยางธรรมชาติ ผงเถ้าแกลบ ถ่านกัมมันต์จากขี้เลื่อยไม้ยางพารา ผงเปลือกไข่ ขั้นที่สองขั้นตอนการผสมสารตัวเติม ปริมาณสารตัวเติมเท่ากับ 5, 10, 20, 30 และ 40 phr. แล้วเติมกรดแอซีติก 2.5% ผสมเข้ากับน้ำยางและรอจนยางแข็งตัวจับกันเป็นก้อน นำยางที่ได้มารีดให้เป็นแผ่น นำไปผึ่งแดดแล้วอบให้แห้ง ขั้นตอนสุดท้ายการทดสอบสมบัติเชิงกลทดสอบสมบัติเชิงกลของยางธรรมชาติ ประกอบด้วย ค่าความทนต่อแรงดึง (Tensile strength) ค่าโมดูลัส (Modulus) ค่าการยืดสูงสุด (Elongation at break) และค่าพลังงานที่ดูดซับ (Energy at brake) โดยใช้เครื่อง Universal testing machine