โดรนเฝ้าระวังและป้องกันอัคคีภัย
- ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์
โชติพัฒน์ พรหมน้อย, ปื่นดาว อยู่นุช, วิชญาพร นิลแก้ว
- อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์
พนา สาระยาม, ธิติฏฐ์วัฒน์ เอมสถิตย์
- โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์
- ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์
บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์
ในปัจจุบันและอนาคตข้างหน้ามนุษย์ต้องการความสะดวกสบายมากขึ้นที่สามารถปฏิบัติภารกิจในด้านต่างๆได้มากกว่าประสิทธิภาพของมนุษย์ ซึ่งโครงงานของเราเน้นไปที่การเกิดอัคคีภัย เพราะในปัจจุบันอัคคีภัยสามารถเกิดได้ทุกที่ทุกเวลาเราจึงคิดทำโครงงานประดิษฐ์โดรนเซนเซอร์ระวังอัคคีภัยมีวัตถุทำขึ้นเพื่อนำไปแก้ปัญหาเกิดไฟป่าลุกในช่วงฤดูหนาวบนเขาหรือการเกิดไฟลุกในที่ที่เข้าถึงยาก โดยสนใจที่ประโยชน์การคล่องแคล่วว่องไวของโดรน สะดวกกว่าและใช้พื้นที่น้อยในการขึ้นลง เพื่อเพิ่มเวลาในการทำงานให้มากขึ้น โดยผู้จัดคิดโครงงานนี้ขึ้นมาจากเรื่องใกล้ตัวเพราะในช่วงหน้าหนาวที่โรงเรียนจะเกิดไฟป่าบนภูเขาที่อยู่ใกล้กับหอชาย ซึ่งปัญหาคือเราไม่สามารถเดินขึ้นไปดูทิศทางของไฟได้ และไม่รู้ว่าไฟแรงขนาดไหน ห่างจากหอชายเป็นระยะทางเท่าไหร่ ซึ่งผู้จัดทำจะทำการทดลองเพื่อแก้ไขปัญหาข้างต้นโดยการจุดไฟไว้ที่ใดที่หนึ่ง ห่างจากจุดปลอดภัยจำลอง ประมาณ 700 เมตร และจะบินโดรนไว้ในระยะห่างจากจุดปลอดภัยประมาณ 500 เมตร เมื่อไฟเข้าใกล้ปริมาณควันไฟจะมีปริมามากขึ้น จะทำให้เซนเซอร์จับควันไฟเตือนเรา จนกว่ารถดับเพลิงจะมาถึงจุดปลอดภัยเพื่อฉีดน้ำป้องกันจุดปลอดภัยและดับไฟสำเร็จ