การใช้วัสดุจากธรรมชาติเพื่อชะลอการแข็งตัวของน้ำยางพาราสดแทนการใช้แอมโมเนีย

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พิมพ์ฉาย สันติสกุลวงศ์, ธัญสินี บุญชัย, นันท์นภัส ภูมิทักษิณากุล

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

กิดาการ บุณยนิธิโชติ

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย ตรัง

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2563

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

ยางพาราเป็นพืชเศรษฐกิจของประเทศไทย เกษตรกรส่วนใหญ่ขายน้ำยางพาราสดที่สามารถเก็บไว้ได้นานที่สุดเพียง 3-6 ชั่วโมง แต่ในการขนส่งไปยังโรงงานบางแห่งต้องใช้เวลานาน ผู้ประกอบการจึงต้องหาวิธีรักษาสภาพของน้ำยางพาราสดไม่ให้เสีย และจับตัวเป็นก้อนก่อนที่จะถึงโรงงานแปรรูป โดยใช้แอมโมเนียเพื่อชะลอการแข็งตัวของน้ำยางพาราสด ซึ่งมีผลเสียต่อผู้ใช้ ทั้งแบบเฉียบพลัน เช่น ส่งผลต่อประสาทดมกลิ่น ระคายเคืองต่อเยื่อบุทางตา ผิวหนัง อาจก่อให้เกิดอาการปวดศีรษะ น้ำลายออกมาก เหงื่อออก คลื่นไส้ อาเจียน เจ็บใต้กระดูกสันอก และผลเสียแบบเรื้อรังซึ่งส่งผลต่อสุขภาพระยะยาว ทางกลุ่มของพวกเราจึงได้คิดที่จะนำวัสดุจากธรรมชาติ ได้แก่ ใบเสจ ใบสะเดา ว่านหางจระเข้ และน้ำผึ้ง นำมาเปรียบเทียบเพื่อใช้ชะลอการแข็งตัวของน้ำยางพาราสดแทนการใช้แอมโมเนีย เพื่อลดผลเสียจากการใช้สารเคมี และนำวัสดุจากธรรมชาติมาใช้ให้เกิดประโยชน์สูงสุด