การพยากรณ์ดัชนีรังสีอัลตราไวโอเลต โดยใช้แบบจำลองโครงข่ายประสาทเทียม และแบบจำลองการถดถอยอัตโนมัติร่วมกับตัวแปรอินพุตภายนอก

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

ลักษณารีย์ บรรเทิงสุข

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

สุมามาลย์ บรรเทิง

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนสิรินธรราชวิทยาลัย

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2565

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

รังสีอัลตราไวโอเลตจากดวงอาทิตย์มีผลกระทบต่อสุขภาพของมนุษย์ ดังนั้นองค์การอนามัยโลก (WHO) จึงได้กำหนดค่าดัชนีรังสีอัลตราไวโอเลต (UV index) ซึ่งเป็นตัวเลขจำนวนเต็มตั้งแต่ 0 ขึ้นไป สำหรับใช้บอกระดับความรุนแรงของรังสีอัลตราไวโอเลต เนื่องจากประเทศไทยตั้งอยู่ในบริเวณเส้นศูนย์สูตรทำให้ได้รับปริมาณรังสีอัลตราไวโอเลตมาก โดยมีค่าดัชนีรังสีอัลตราไวโอเลตสูงในระดับรุนแรงสุดขีด (extreme) หรือมีค่ามากกว่า 11 โดยค่าดัชนีรังสีอัลตราไวโอเลตนี้สามารถคำนวณได้จากความเข้มรังสีอัลตราไวโอเลตที่มีผลกระทบต่อผิวหนังมนุษย์ (erythemal UV) ดังนั้นผู้ดำเนินโครงการจึงเล็งเห็นว่าการที่เราได้ทราบค่าดัชนีรังสีอัลตราไวโอเลตล่วงหน้าจะทำให้เราสามารถเตรียมตัวเพื่อป้องกันตนเองได้ทันท่วงที ผู้ทำโครงงานจึงต้องการพัฒนาแบบจำลองการพยากรณ์ดัชนีรังสีอัลตราไวโอเลตโดยใช้แบบจำลองโครงข่ายประสาทเทียม (ANN) และแบบจำลองการถดถอยอัตโนมัติร่วมกับตัวแปรอินพุตภายนอก (ARX) เพื่อให้ได้แบบจำลองที่มีความแม่นยำในการพยากรณ์และมีประสิทธิภาพมากที่สุด โดยจะมีข้อมูลอินพุต 4 ตัวแปร ได้แก่ มุนเซนิธของดวงอาทิตย์ ปริมาณเมฆปกคลุมท้องฟ้า ปริมาณโอโซน และความลึกเชิงแสงของฝุ่นละออง จากนั้นนำไปแสดงผลบนเว็บไซต์เพื่อทำให้ทราบถึงระดับความอันตรายของรังสีอัลตราไวโอเลต ส่งผลต่อการนำไปใช้งานและนำมาซึ่งการป้องกันอันตรายต่อไปในภายหน้า