โครงงานการพัฒนาฟิล์มบรรจุภัณฑ์ย่อยสลายได้จากผักตบชวา และเคอร์คูมินสำหรับบ่งชี้การเน่าเสียของกุ้งขาว

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

ทองณภค ดุลย์เภรี, ญาดาณิศา ฉัตรพรวงศ์

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

ภัทรสุดา รักทอง

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนเบญจมราชูทิศ

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2566

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

เนื่องด้วยสถานการณ์ Covid-19 และการล็อคดาวน์ ทำให้การสั่งอาหารแบบเดลิเวอรี (Delivery) เป็นที่นิยมมากขึ้น ซึ่งหากผู้ขนส่งบรรจุอาหารลงในบรรจุภัณฑ์ที่ไม่เหมาะสม อาจทำให้เกิดการปนเปื้อน อีกทั้งการใช้บรรจุภัณฑ์ย่อยสลายไม่ได้อาจทำให้เกิดปัญหาขยะ คณะผู้จัดทำจึงพัฒนาบรรจุภัณฑ์ย่อยสลายได้สำหรับอาหารทะเลพร้อมเซนเซอร์บ่งชี้ความสดใหม่ของอาหารด้วยเคอร์คูมิน (Curcumin) โดยทำการสกัดเคอร์คูมินจากขมิ้นชันและวิเคราะห์หาปริมาณของสารเคอร์-คูมินที่สกัดได้ด้วยเครื่องยูวี วิสิเบิล สเปค-โทรโฟโตมิเตอร์ (UV-visible spectrophotometer) จากนั้นเตรียมฟิล์มบรรจุภัณฑ์จากแป้ง (starch) ร้อยละ 7 โดยน้ำหนัก แซนทากัมร้อยละ 3.5 โดยน้ำหนัก กลีเซอรอลร้อยละ 20 โดยน้ำหนัก เส้นใยผักตบชวาและเคอร์คูมินปริมาณที่แตกต่างกัน จากกระบวนการผลิตและการทดสอบคุณภาพฟิล์มบรรจุภัณฑ์ พบว่า ฟิล์มบรรจุภัณฑ์มีสีเหลือง มีการกระจายตัวของเส้นใยผักตบชวา เมื่อเส้นใยผักตบชวามีปริมาณมากขึ้น ความชื้นของฟิล์มบรรจุภัณฑ์มีค่าน้อยลง อัตราการซึมผ่านของไอน้ำมีค่ามากขึ้น ความสามารถในการละลายน้ำของฟิล์มมีค่าลดลง และการย่อยสลายใช้เวลานานขึ้นโดยแล้วเสร็จสมบูรณ์ประมาณ 90 วัน จากการทดสอบประสิทธิภาพฟิล์มบรรจุภัณฑ์กับตัวอย่างอาหารทะเล (กุ้งขาว) พบว่า ฟิล์มบรรจุภัณฑ์มีการเปลี่ยนสีจากสีเหลืองเป็นสีส้ม โดยผลการทดสอบของกุ้งสุกเกิดการเปลี่ยนแปลงที่ชัดเจนกว่ากุ้งสด จากผลการทดลองของโครงงานนี้แสดงให้เห็นว่า ฟิล์มบรรจุภัณฑ์ย่อยสลายได้จากผักตบชวาและเคอร์คูมินสำหรับบ่งชี้การเน่าเสียของกุ้งขาว มีศักยภาพมากพอที่จะสามารถพัฒนาต่อยอดเป็นฟิล์มบรรจุภัณฑ์ย่อยสลายได้และสามารถบ่งชี้ความสดใหม่ของอาหารทะเล