ถุงบรรจุภัณฑ์ดูดซับความชื้นสำหรับอาหารแห้งจากสารสกัดซิลิกาที่สกัดจากแกลบ

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

สุพิชญา ทาใจ, พรรณพร ตรงนิติธรรม

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

สุวิภา เกตุทัต

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย พิษณุโลก

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2564

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

อาหารที่ผ่านกระบวนการแปรรูปเพื่อถนอมอาหารโดยกำมะวิธีการตากแห้ง ซึ่งกล้วยตากเป็นหนึ่งในสินค้าส่งออกที่สำคัญของจังหวัดพิษณุโลก โดยปกติกล้วยตากจะมีระยะเวลา ในการเก็บรักษาไม่เกิน 3 เดือนเมื่อไม่ได้รับความชื้นและปัจจัยภายนอก ความชื้นมีผลต่อการเสียของอาหาร รสชาติ เนื้อสัมผัส ความหนืด หรือการเกาะติดกันเป็นก้อน

ผู้จัดทำมีแนวคิดที่จะสร้างสรรค์บรรจุภัณฑ์ที่ทำจากธรรมชาติ นั่นคือเส้นใยจากกาบกล้วยร่วมกับสารซิลิกาสกัดจากแกลบ โดยนำแกลบข้าวมาแช่ในสารละลายกรดไฮโดรคลอลิกื จากนั้นนำแกลบที่ได้ล้างน้ำกลั่นหรือน้ำเปล่าสะอาด 3 รอบ ก่อนจะนำไปอบไล่ความชื้นให้แห้ง นำแกลบปรับปรุงสมบัติ ไปเผาที่อุณหภูมิ 900 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 2 ชั่วโมง จะได้ออกมาเป็นเถ้าลอย ผสมกับสารละลายโซเดียมไฮดรอกไซต์ เป็นเวลา 24 ชั่วโมง กรองเอาส่วนน้ำใสคือสารละลายโซเดียมซิลิเกต และนำสารละลายโซเดียมซิลิเกด ผสมกรดซิตริกความเข้มข้น 2 โมลาร์ จนมีค่าpHอยู่ที่ 4 โดยสารละลายโซเดียมซิลิเกตทำปฏิกิริยากับกรดแล้วจะตกตะกอนซิลิกาที่มีลักษณะเป็นเจล กรองเจลนำไปอบแห้งจะได้ผงซิลิกาออกมา ในส่วนของเส้นใยธรรมชาติทำโดยนำกาบกล้วยมาปั่นและตากแห้ง หลังจากนั้นขึ้นรูปเป็นกระดาษกาบกล้วย และนำส่วนผสมของกระดาษกาบกล้วยบางส่วนมาผสมกับผงซิลิกาที่สกัดไว้ข้างต้น มีตัวประสานคือกาวแป้งเปียก จะได้กระดาษดูดซับความชื้นจากซิลิกา โดยทำการหาอัตราส่วนที่สามารถดูดซับความชื้นได้มีประสิทธิภาพมากที่สุด

เมื่อจะนำไปทำเป็นวัสดุบรรจุภัณฑ์ นำใบตองวางสลับกันสี่ชั้น ตามด้วยกระดาษดูดซับความชื้น และกระดาษกาบกล้วยมาเรียงตามลำดับ โดยแต่ละชั้นมีตัวประสานกันด้วยกาวแป้งเปียก เข้าเครื่องอัดร้อน จะได้วัสดุดูดซับความชื้นจากธรรมชาติที่จะนำมาทำเป็นบรรจุภัณฑ์ สุดท้ายจัดทำแบบสอบถามให้กับผู้ใช้งานถึงความพึงพอใจในรูปแบบต่างๆ เพื่อให้ได้รูปแบบบรรจุภัณฑ์ที่เป็นที่ต้องการของผู้ใช้งาน