การศึกษาปริมาณของเกลือเยาวกะษาในพืชตระกูลหญ้า

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

เกวลิน สุวรรณเทน, ชยาภรณ์ เพ็ญธิสาร, พรหมพร พรหมเมือง

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

เมฆา ดีสงคราม, ศุภากร พวงยอด

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนสกลราชวิทยานุกูล

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2562

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

บทคัดย่อ

การศึกษาทาปริมาณของเกลือเยาวกะษาซึ่งเป็นสารประกอบไม่บริสุทธิ์ของโพแทสเซียมคาร์บอเนต (K2CO3 )และปัจจัยในดินที่มีผลต่อปริมาณเกลือที่สกัดได้ในพืชวงศ์หญ้า (Poaceae) โดยศึกษาในพืชวงศ์หญ้าสี่ชนิด ได้แก่ หญ้าคา (Imperata cylindrica Beauv ) หญ้าขน (Brachiaria muticaFoesk Stapf) หญ้าแพรก (Cynodon dactylon Pers) และข้าวโพด (Zea mays L.) ขั้นตอนการ สกัดเกลือทำได้โดยการนำพืชตัวอย่างไปเผาใน Furnace แล้วนำขี้เถ้ามาละลายน้ำและระเหยแห้ง จากนั้นใช้เครื่อง Atomic Absorption Spectrophotometer ตรวจสอบปริมาณโพแทสเซียมโดยเตรียมตัวอย่างด้วยวิธี wet digestion แล้วนำไปตรวจคุณภาพของเกลือโดยหาอัตราส่วนของ คาร์บอเนตต่อปริมาณเกลือ ตามปฏิกิริยาที่เกิดจากขี้เถ้าละลายในกรดไฮโดรคลอริก (HCl) ทำปฏิกิริยากับแบเรียมคาร์บอเนต ( BaCO3) สำหรับปัจจัยที่มีผลต่อการสะสมโพแทสเซียมสามารถตรวจสอบโดยการ วัดความเป็นกรดด่างของดิน (pH) ค่าความเค็มของดินปริมาณไอออนในดิน Ice) และปริมาณโพแทสเซียมในดินของแต่ละตัวอย่างพืช

ผลการทดลองพบว่าเกลือที่สกัดได้จากพืชแต่ละชนิดมีลักษณะคล้ายกันก็คือเป็นผลึกใสมี ขี้เถ้าสีดำปน หญ้าขนให้ปริมาณเกลือมากที่สุด รองลงมาคือหญ้าคา หญ้าแพรก และข้าวโพด ตามลำดับ เนื่องจากโพแทสเซียมมีแนวโน้มที่จะสร้างพันธะกับคาร์บอเนตมากที่สุด จึงสามารถสรุป ได้ว่าหญ้าขนจะให้เกลือเยาวกะษามากที่สุด โดยความเค็มของดินมีผลต่อปริมาณเกลือที่สกัดได้