การเร่งการสุกของมะม่วงน้ำดอกไม้โดยใช้เอทิลีนจากใบขี้เหล็ก ใบสะเดา และใบกระถิน

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

วรัชยา บุญสะอาด, ปวริศา แสงแก้ว, ปวรวรรณ ไชยวงศ์

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

สิทธิกร จรจะนะ

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนหาดใหญ่วิทยาลัย

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2564

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

โครงงานการเร่งการสุกของมะม่วงน้ำดอกไม้โดยใช้เอทิลีนจากใบขี้เหล็ก ใบสะเดา และใบกระถิน มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการบ่มผลไม้ โดยใช้วัสดุจากธรรมชาติ ทดแทนการใช้สารเคมี เปรียบเทียบระยะเวลาในการบ่มมะม่วงน้ำดอกไม้ให้สุก โดยใช้ใบขี้เหล็ก ใบสะเดา และใบกระถิน ศึกษาผลผลิตที่ได้จากการบ่มมะม่วงน้ำดอกไม้ด้วยใบขี้เหล็ก ใบสะเดา และใบกระถิน และเพื่อศึกษากระบวนการสุกของผลไม้จำพวก Climacteric fruit (ความหวาน ความชื้น และอุณหภูมิ) จากการศึกษาพบว่า แก๊สเอทิลีนจากใบพืชสามารถเร่งการสุกของมะม่วงน้ำดอกไม้ได้ ซึ่งใบพืชที่สามารถใช้บ่มผลไม้ได้สุกเร็วที่สุดจากปริมาณใบพืชที่เท่ากันและไม่มีผลต่อการเน่าเสียของมะม่วงน้ำดอกไม้ในระยะเวลา 3 วัน โดยวัดจากการหาค่าความหวาน คือ ใบสะเดา ซึ่งมีค่าความหวานเปลี่ยนแปลงที่ 2.90 Brix และด้วยใบสะเดานั้นมีความชื้นที่ไม่สูงมากจนเกินไป จึงทำให้ไม่เกิดการเน่าเสียของมะม่วงน้ำดอกไม้ รองลงมาคือใบขี้เหล็กและใบกระถิน ที่มีค่าความหวานเปลี่ยนแปลง 2.40 Brix และ 1.17 Brix ตามลำดับ แต่ด้วยความชื้นที่ค่อนข้างสูงจึงทำให้มะม่วงน้ำดอกไม้บางส่วนเกิดการเน่าเสีย และเมื่อเปรียบเทียบกับชุดควบคุมและชุดที่บ่มด้วยถ่านแก๊ส การบ่มด้วยใบสะเดามีการเปลี่ยนแปลงของค่าความหวานที่มากกว่าการบ่มด้วยชุดควบคุมและบ่มด้วยถ่านแก๊สทั้งนี้จากการศึกษากระบวนการสุกของผลไม้นั้น โดยปกติผลไม้จะมีกระบวนการสุกโดยใช้เอทิลีน จากกระบวนการหายใจของผลไม้ แต่การเร่งการสุกโดยใช้ใบพืชในการบ่มนั้นเป็นการเพิ่มปริมาณแก๊สเอทิลีนในการบ่ม อีกทั้งยังสามารถช่วยเพิ่มอุณหภูมิในการบ่มได้อีกด้วย แต่ด้วยในใบพืชแต่ละชนิดนั้นมีความชื้น ซึ่งความชื้นจะทำให้จุลินทรีย์มีการเจริญเติบโตเพิ่มขึ้น ส่งผลให้ผลไม้เกิดการเน่าเสีย ความหวานที่วัดได้จึงลดลง