การศึกษาประสิทธิภาพของกระดาษดูดซับเอทิลีนจากชานอ้อย ที่มีถ่านกัมมันต์ ด่างทับทิมและขี้เถ้าแกลบในการยืดอายุการเก็บรักษากล้วยหอมทอง

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

ณัฐกฤตา เชาว์จันทร์, มธุรดา เฉลียวฉลาด

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

วัชราภรณ์ แสนนา, รพีพร ตะเคียนราม

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย บุรีรัมย์

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2565

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

กล้วยหอมทองเป็นผลผลิตทางการเกษตรที่เป็นสินค้าส่งออกที่สร้างรายได้ให้กับประเทศ แต่พบว่ามีความเสียหายเกิดขึ้นระหว่างการขนส่งและการวางจําหน่ายสูงมาก และเนื่องจากกล้วยหอมทองเป็นผลไม้ที่มีปริมาณมากทำให้ไม่สามารถบริโภคได้ทันซึ่งสาเหตุส่วนใหญ่มาจากเอทิลีน โดยสมบัติของเอทิลีนคือเป็นฮอร์โมนพืชที่มีบทบาทสําคัญในกระบวนการสุกและการเสื่อมสภาพ(Senescence) เนื่องจากเอทิลีนสามารถกระตุ้นเนื้อเยื่อให้มีอัตราการหายใจสูงขึ้น กระตุ้นให้เกิดการเสื่อมสลายตัวของคลอโรฟิลล์ทําให้ผลผลิตเกิดการเปลี่ยนแปลงสีเป็นสีเหลือง หรือกระตุ้นให้ผลไม้เกิดการสุกได้เร็วขึ้น ทําให้ระยะเวลาการเก็บรักษาของผลผลิตลดลง จากการศึกษาพบว่าถ่านกัมมันต์ ด่างทับทิม และขี้เถ้าแกลบสามารถดูดซับเอทิลีนได้ เนื่องจากมีรูพรุนที่ใช้ในการดูดจับเอทิลีนเข้าไปกักเก็บไว้ ทางผู้จัดทำจึงได้คิดค้นกระดาษดูดซับเอทิลีนที่ทำมาจากชานอ้อย ซึ่งมีส่วนผสมของถ่านกัมมันต์ ด่างทับทิม และขี้เถ้าแกลบขึ้นเพื่อนำไปใช้ในการยืดอายุการเก็บรักษากล้วยหอมทอง โดยนำชานอ้อยมาทำความสะอาด สับชานอ้อยให้มีขนาด 3-5 เซนติเมตร นำมาต้มแล้วเติมโซดาไฟ แล้วนําชานอ้อยที่ต้มแล้วมาล้างน้ําจนกว่าจะสะอาด บดชานอ้อยให้ละเอียด เติมถ่านกัมมันต์ ด่างทับทิม และขี้เถ้าแกลบ หลังจากนั้นทําการละลายในเฟรมให้ทั่วเฟรมที่เตรียมไว้ จากนั้นนําเฟรมไปตากแดด และ ลอกกระดาษออกมาจากเฟรม ทดสอบประสิทธิภาพของกระดาษดูดซับเอทิลีนโดยการเปรียบเทียบระหว่างกล้วยหอมทองที่ถูกห่อด้วยกระดาษดูดซับเอทิลีนกับกล้วยหอมทองที่ไม่ได้ห่อด้วยกระดาษดูดซับเอทิลีน แล้วสังเกตความเปลี่ยนแปลงของกล้วย

เมื่อโครงงานนี้สำเร็จจะส่งผลให้การเก็บรักษาผลไม้ โดยเฉพาะกล้วยหอมทองสามารถยืดอายุคงความสดใหม่ได้จนถึงมือผู้บริโภค ส่งผลให้สามารถจำหน่ายกล้วยหอมทองได้ในราคาที่สูงขึ้น และยังช่วยลดปัญหาการบริโภคไม่ทันอีกด้วย