การศึกษาผลของคลื่นเสียงจากอุปกรณ์ปั่นกว่างต่อพฤติกรรมการก้าวร้าวของกว่างโซ้ง

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

ณัฐนิชา พจนสุนทร, ปัณณธร วรปัญญาสกุลชัย, ชวัลลักษณ์ ลังกากาศ

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

นาถยา อุตมา, สุธิพงษ์ ใจแก้ว

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนดำรงราษฎร์สงเคราะห์

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2563

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

ด้วงกว่างชน หรือ ด้วงกว่างโซ้ง (Siamese rhinoceros beetle, Fighting beetle) อยู่ในวงศ์ Dynastinae ลำตัวมีสีตั้งแต่สีน้ำตาลอมแดงจนถึงเกือบดำ ตัวผู้ที่มีขนาดใหญ่เรียกว่า กว่างโซ้ง หรือ กว่างชน มีเขาที่หลังอกยื่นยาวเป็นจะงอยเรียวไปทางด้านหน้าและโค้งลง ตรงปลายเป็น 2 แฉก กับที่หัวมีเขาเล็กยื่นออกไปเป็นเขาเดี่ยว โค้งขึ้นคล้ายนอแรด แต่ปลายแยกเป็น 2 แฉก บางตัวใต้ท้องอาจมีขนสีเหลืองอ่อนนุ่มคล้ายกำมะหยี่ พบกระจายพันธุ์อยู่ทั่วไปในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีวงจรชีวิตที่สั้น หลังจากเป็นหนอนอาศัยอยู่ใต้ดินมาเป็นเวลาเกือบปีแล้ว เมื่อเป็นตัวเต็มวัยจะมีอายุอยู่ได้เพียงแค่ไม่เกิน 3 เดือนเท่านั้น โดยจะออกจากดินในช่วงฤดูฝน ประมาณเดือนกรกฎาคมถึงเดือนตุลาคม ซึ่งทางภาคเหนือของประเทศไทยมีวัฒนธรรมพื้นบ้านและประเพณีที่มีมาแต่โบราณคือ การชนกว่าง โดยการชนกว่างนี้เป็นที่นิยมในช่วงฤดูฝน ประมาณเดือนสิงหาคมถึงตุลาคม เพราะในช่วงนี้เป็นช่วงที่ด้วงกว่างชนที่โตเต็มวัยออกมาเพื่อผสมพันธุ์กันและชาวบ้านจะจับด้วงกว่างชน เพื่อมาชนกว่าง การเล่นชนกว่างมีอุปกรณ์คือ ไม้ค่อน เป็นท่อนไม้กลมเป็นเวทีที่ใช้ชนกว่าง หรือใช้ฝึกกว่าง ตัวไม้คอนจะถูกเจาะเซาะให้เป็นช่องเพื่อไว้ใส่กว่างตัวเมีย เพื่อให้กลิ่นฟีโรโมนของตัวเมีย ออกมายั่วยวนให้ตัวผู้ ต่อสู้เพื่อแย่งตัวเมียและก่อนนำมาปิดจะรองด้วยเศษฟางเพื่อไม่ให้ตัวเมียช้ำ และมีไม่ผั่น ใช้ปั่นเพื่อกระตุ้นหรือยั่วยุให้กว่างโมโหและฮึดสู้ และยังเป็นส่วนร่วมและความสนุกของเจ้าของกว่างอีกด้วย จากการสังเกตพบว่าไม้ผั่นกว่างที่ใช้ในท้องถิ่นมีรูปร่างและชนิดของวัสดุที่แตกต่างกันไป ซึ่งนี้จะมีผลต่อพฤติกรรมความก้าวร้าวและการต่อสู้ของด้วงกว่างชน

ผู้จัดทำจึงสนใจที่จะศึกษาเกี่ยวกับคลื่นเสียงของไม้ผั่นแต่ละรูปแบบและแต่ละชนิดในท้องถิ่นที่มีผลต่อพฤติกรรมความก้าวร้าวของด้วงกว่างชน เพื่อพัฒนาเป็นไม้ผั่นกว่างเพื่อการพาณิชย์ต่อไป