วัสดุดูดซับน้ำมันและสารอินทรีย์จากยางพาราผสมเซลลูโลสและซิลิกา

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

ณัฐณิชาช์ วาสุเทพรักษ์, ภูมิพิรัชย พันพินิจ, จิรัฏฐ์ ฉัตรศรีนพคุณ

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

อุษา จีนเจนกิจ, สุพรรณ ยอดยิ่งยง

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนมหิดลวิทยานุสรณ์

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2565

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

การรั่วไหลของน้ำมันก่อให้เกิดมลพิษอย่างมากต่อระบบนิเวศทั่วโลก ส่งผลกระทบในระยะยาวและใช้เวลาหลายปีในการทำความสะอาดเพื่อให้ระบบนิเวศฟื้นตัว ซึ่งผลเสียจากเหตุการณ์น้ำมันรั่วลงทะเลส่งผลกระทบต่อความอุดมสมบูรณ์ของระบบนิเวศในท้องทะเลอย่างร้ายแรง มีความเสี่ยงในการสูญพันธุ์ชีวิตของสัตว์ทะเลเป็นอย่างมาก เกิดการสะสมสารพิษในห่วงโซ่อาหารของสัตว์ที่อาศัยในทะเล สารพิษตกค้างตามแนวปะการัง เกิดการฟอกขาวและตายลง

ดังนั้นผู้จัดทำจึงได้ศึกษาการพัฒนาวัสดุดูดซับน้ำมันและสารอินทรีย์ที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมซึ่งเป็นวิธีการดูดซับน้ำมันที่รั่วไหลได้ดี เพื่อศึกษาถึงศักยภาพและประสิทธิภาพในการดูดซับน้ำมัน โดยจะตรวจสอบความสามารถและประสิทธิภาพในการดูดซับของวัสดุดูดซับที่ประกอบด้วยยางพาราธรรมชาติ ขุยมะพร้าว และซิลิกาแอโรเจลที่ไม่ชอบน้ำ โดยการทดลองใช้อัตราส่วนที่แตกต่างกัน

จากการทดลองพบว่ายางพาราที่ผสมกับใยมะพร้าวและ silica hydrophobic ดูดซับเฮกเซนได้มากกว่าประมาณ 15 % ของยางพาราปกติ และจากการทดสอบประสิทธิภาพการดูดซับน้ำมัน โดยการนำกลับมาใช้ซ้ำหลายครั้ง พบว่าการใช้ซ้ำมีผลต่อประสิทธิภาพในการดูดซับ โดยประสิทธิภาพการดูดซับจะลดลงอย่างมากในช่วงการใช้ซ้ำครั้งแรก หลังจากการนำกลับมาใช้ใหม่แต่ละครั้ง จนถึงครั้งที่ 7 หลังจากนั้นประสิทธิภาพการดูดซับจะเริ่ม การทดลองผลของพื้นที่ผิวต่อปริมาตร โดยการทำวัสดุดูดซับเป็นรูปทรงต่างๆ ว่ารูปทรงที่มีพื้นที่ผิวต่อปริมาตร โดยรูปทรงที่มีประสิทธิ์ภาพมากที่สุดคือวัสดุดูดซับที่หนา 1 มิลลิเมตรซึ่งมีประสิทธิ์ภาพสูงที่สุดอยู่ที่ 5.89 ± 0.55 g/g และเมื่อความหนามากขึ้นประสิทธิภาพในการดูดซับลดลงเท่ากับ 2.25 ±0.07 g/g ที่ความหนา 5 มิลลิเมตร