การศึกษาการเปลี่ยนแปลงค่าดัชนีความเสถียรภาพของอากาศจากข้อมูลการหยั่งอากาศช่วงเปลี่ยนฤดูจากฤดูหนาวเข้าสู่ฤดูร้อนในสถานี ตรวจอากาศศูนย์อุตุนิยมวิทยาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

ชื่อผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์
  • ศิวะ ปินะสา

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์
  • ชลารินทร์ อินสอน

  • วิจิตร เชาว์วันกลาง

สถาบันการศึกษาที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

ภาควิชาฟิสิกส์ คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม

ระดับการศึกษา

โครงงานในระดับการศึกษาปริญญาโทขึ้นไป

หมวดวิชา

โครงงานในสาขาวิชาฟิสิกส์

วันที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

01 มกราคม 2541

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

จากการศึกษาการเปลี่ยนแปลงค่าดัชนีความเสถียรภาพอากาศช่วงเปลี่ยนจากฤดูหนาวเข้าสู่ฤดูร้อน ในสถานีตรวจอากาศศูนย์อุตุนิยมวิทยาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ พบว่าดัชนี Showalter Stability index(SI) และ Lift index (LI) มีค่าเฉลี่ยต่ำลงเมื่ออุณหภูมิสูงขึ้น ส่วนดัชนี K index (KI) Total total index (TTI), Convective available potential (CAPE) และ Convective inhibition (CIN) มีค่าเฉลี่ยสูงขึ้นตามอุณหภูมิ โดยในเดือน กุมภาพันธ์ ช่วงวันที่ 16 ถึง 28 ส่วนใหญ่เป็นการเกิดฝนฟ้าคะนองและวาตภัย ในเดือน มีนาคม ช่วงวันที่ 14 ถึง 31 ส่วนใหญ่เป็นการเกิดฝนฟ้าคะนอง และเดือนเมษายนช่วงวันที่ 1 ถึง 4 และ วันที่ 9 ถึง 30 ส่วนใหญ่เป็นการเกิดฝนฟ้าคะนองและลูกเห็บ ผลการวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างดัชนีทางทฤษฎีกับดัชนีจากการหยั่งอากาศเทียบกับรายงานการเกิดฝนจริง พบว่า ค่าดัชนี SI, KI, TTI และCAPE CIN มีความสัมพันธ์กันระหว่างค่าดังกล่าวอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ซึ่งสามารถนำมาใช้ประกอบการพยากรณ์การเกิดฝนฟ้าคะนองได้