โครงงานวิทยาศาสตร์เรื่องราวตากผ้าอัตโนมัติ

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์
  • ขวัญดาว กันยาคำ

  • ชัยณรงค์ ธิติธัญตระกูล

  • วาริษา คำโด

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนดอยเต่าวิทยาคม

รางวัลการประกวดโครงงานวิทยาศาสตร์

ม.ปลาย ชนะการประกวดรางวัลที่ 2 ทั่วไป ภาคเหนือตอนบน

การตีพิมพ์ผลงาน

วารสารบทคัดย่อการศึกษาวิทยาศาสตร์คณิตศาสตร์และเทคโนโลยี 2541 10() p

คำสำคัญ (keywords) ของโครงงาน
  • ผ้า

  • เซนต์เซอร์

ประเภทโครงงานวิทยาศาสตร์

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

โครงงานนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเพิ่มความสะดวกสบายในการตากผ้า โดยไม่ต้องคำนึงว่าจะเปียกเวลาฝนตก โดยมีวัสดุดังต่อไปนี้ นาฬิกาปลุก สายยางเชื่อม ลูกแก้ว มอเตอร์ ลวด เป็นต้น นำมาประกอบกันเป็นเครื่องราวตากผ้าอัตโนมัติโดยทำงานแยกเป็น 2 ระบบ ซึ่งระบบแรกจะเป็นระบบตั้งเวลามีหลักการทำงานคือ เมื่อนาฬิกาปลุกดังขึ้น มอเตอร์ก็จะตีลูกแก้วให้ตกลงบนตัวเซนต์เซอร์แล้วทำให้ลูกตุ้มตกลงมาพร้อมกับดึงผ้ามาเก็บ อีกระบบใช้ระบบน้ำฝนเป็นตัวตั้งเวลามีหลักการทำงานคือ เมื่อฝนตกลงมาถาดรองน้ำที่วางอยู่ด้านบนตัวเซนต์เซอร์ก็จะรับน้ำไว้ จากนั้นพอฝนตกน้ำก็จะไหลไปตามท่อตกลงบนตัวเซนเซอร์แล้วทำให้ลูกตุ้มตกลงมาพร้อมกับดึงผ้ามาเก็บไว้ สรุปผลการทดลองพบว่าถ้าลูกตุ้มมวล 0.25 กิโลกรัม จะสามารถเก็บได้เฉพาะผ้าแห้ง ส่วนผ้าเปียกไม่สามารถเก็บได้และเมื่อใช้ลูกตุ้มขนาด 0.5 , 1 และ 2 กิโลกรัม สามารถเก็บได้ทั้งผ้าเปียกและผ้าแห้ง โดยขนาดลูกตุ้มที่เหมาะสมคือ 0.5 กิโลกรัมและในระบบที่ 1 จะสามารถเก็บผ้าได้ทุกครั้งเมื่อใช้ลูกตุ้มขนาดดังกล่าว ส่วนระบบที่ 2 ถ้าปริมาณน้ำฝนมีปริมาณ 5 มิลลิลิตรจะพบว่าสามารถเก็บผ้าได้ทุกครั้งเช่นกัน มวลที่เหมาะสมของระบบที่ 1 คือลูกตุ้มขนาด 0.5 กิโลกรัมต่อน้ำหนักผ้า 1 กิโลกรัม ส่วนระบบที่ 2 ถ้าถาดรองน้ำมีขนาดใหญ่เท่าใดก็จะยิ่งทำให้น้ำเคลื่อนที่ได้มากและเร็วเป็นผลให้ตัวเซนต์เซอร์ทำงานไวยิ่งขึ้น