รักกับใครอย่าสิ้นยัง

สำนวน รักกับใครอย่าสิ้นยัง เป็นคำสอนหรือคำเตือนผู้มีความรัก โดยเฉพาะหนุ่มสาวว่า เมื่อรักผู้ใดก็อย่ารักแบบทุ่มตัวหรือทุ่มเทจนหมด ภาษาถิ่นใต้เรียกว่า รักแบบสิ้นยัง หมายถึงรักอย่างหมดสิ้นในสิ่งที่มี หรือ ที่เรียกว่า รักจนหมดหัวใจ

วรรณกรรมพื้นบ้านภาคใต้เรื่องพระรถเมรี ตอนนางเภาหรือสำเภาแก้ว สอนบุตร คือพระรถสิทธิ์ ก่อนจะเดินทางไปเมืองยักษ์ นางสอนว่า รักกับใคร อย่าสิ้นยัง ขณะเดียวกันกวีนำมาสอนผู้อ่านหรือผู้ฟังด้วย ดังนี้

ตัวตายด้วยลมลวงท่านทั้งปวงพึงจำใจ
หญิงชายนั่งใกล้ไกลรักกับใครอย่าสิ้นยัง

การรักอย่างสิ้นยังหรือรักอย่างทุ่มเทนั้น เกิดจากความเชื่อและความหลง ดังนางเภายกตัวอย่างทศกัณฐ์หลงเชื่อหนุมานอย่างสิ้นยัง ในที่สุดทศกัณฐ์ ก็สิ้นใจด้วยพญาวานรนั่นเอง ดังคำภาษิตกล่าวว่า

หัสกัณฐ์พญามารหลหมานล้วงเอาดวงใจ
เชื่อคนอย่าเชื่อคนเชื่อหลายหนมักเสียการ

วรรณกรรมท้องถิ่นภาคใต้เรียกทศกัณฐ์ว่า หัสกัณฐ์ และเรียกหนุมาน ว่า หลหมาน [หน-หุมาน]

คำว่า ยังในภาษาถิ่นใต้ เมื่อเป็นคำกริยา แปลว่า มี เช่น ยังเบี้ย แปลว่า มีเงิน คนยังเบี้ย แปลว่า คนร่ำรวย นอกจากนี้ยังหมายถึง อยู่ เช่น พ่อยังไหม แปลว่า พ่ออยู่ไหม

คำว่า ยัง เมื่อเป็นคำวิเศษณ์ เช่น ยังค่ำ แปลว่า ตลอดค่ำ ยังวัน แปลว่า ยังไม่ค่ำ ดังประโยคที่ว่า เขาเข้านอนแต่ยังวัน แปลว่า เขาเข้านอนแต่ยังไม่ค่ำ สำนวน รักกับใครอย่าสิ้นยัง เป็นคำสอนหรือคำเตือนให้รู้จักระมัดระวัง เรื่องความรัก คือหากเราคิดรักหรือชอบใคร โดยเฉพาะหนุ่มสาวอย่ารักจน ทุ่มเทหรือรักอย่างหมดตัว เพราะเมื่อพลาดรักแล้วก็จะเสียใจ และหมดใจ ย่อมเกิดผลเสียหายตามมา ดังที่เป็นข่าวอยู่เสมอ

(รศ. ประพนธ์ เรืองณรงค์)