เล่มที่ 91
ส่วนที่ 270
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 270 อ้างอิง: Book 91, Section 270 ประเภท: section
เนื้อหา
๗. ธรรมที่ไม่ใช่ธรรมที่ไม่ใช่อุปาทาธรรม ที่ไม่ใช่ อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม อาศัยธรรมที่ไม่ใช่อุปาทาธรรม ที่เป็น อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๖ วาระ. ๑๓. ธรรมที่ไม่ใช่ธรรมที่ไม่ใช่อุปาทาธรรม ที่ไม่ใช่ สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัยธรรมที่ไม่ใช่อุปาทาธรรม ที่เป็น อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อุปาทาธรรม ที่เป็น อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๖ วาระ. การนับจำนวนวาระในอนุโลม ในเหตุปัจจัย มี ๑๘ วาระ ฯลฯ สนิทัสสนติกอุปาทาทุกนสนิทัสสนติกนอุปาทาทุกะ จบ สนิทัสสนติกอุปาทินนทุกะ นสนิทัสสนติกนอุปาทินนทุกะ (๒๒. สนิทัสสนติกะ ๖๘. อุปาทินนทุกะ) ปฏิจจวาระ อนุโลมนัย ๑. เหตุปัจจัย อุปาทินนบท ๑. ธรรมที่ไม่ใช่อุปาทินนธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสน- อัปปฏิฆธรรม อาศัยอุปาทินนธรรม ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ๒. ธรรมที่ไม่ใช่อุปาทินนธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสน- สัปปฏิฆธรรม อาศัยอุปาทินนธรรม ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ฯลฯ ๖. ธรรมที่ไม่ใช่อุปาทินนธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสน- สัปปฏิฆธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อุปาทินนธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสน- สัปปฏิฆธรรม อาศัยอุปาทินนธรรม ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย การนับจำนวนวาระในอนุโลม ในเหตุปัจจัย มี ๖ วาระ ฯลฯ ปัญหาวาระ อนุโลมนัย ๑. อารัมมณปัจจัย อนุปาทินนบท ๑. อนุปาทินนธรรม ที่เป็นสนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม เป็นปัจจัยแก่ธรรม ที่ไม่ใช่อนุปาทินนธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสน- สัปปฏิฆธรรม ด้วยอำนาจของอารัมมณปัจจัย ในอารัมมณปัจจัย มี ๙ วาระ สนิทัสสนติกอุปาทินนทุกนสนิทัสสนติกนอุปาทินนทุกะ จบ สนิทัสสนติกอุปาทานโคจฉกทุกะ นสนิทัสสนติกโนอุปาทานโคจฉกทุกะ (๒๒. สนิทัสสนติกะ ๖๙.-๗๔. อุปาทานโคจฉกะ) ปฏิจจวาระ อนุโลมนัย ๑. เหตุปัจจัย อุปาทานบท ๑. ธรรมที่ไม่ใช่อุปาทานธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสน- อัปปฏิฆธรรม อาศัยอุปาทานธรรม ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ฯลฯ การนับจำนวนวาระในอนุโลม ในเหตุปัจจัย มี ๖ วาระ ฯลฯ สนิทัสสนติกอุปาทานโคจฉกทุกนสนิทัสสนติกโนอุปาทานโคจฉกทุกะ จบ สนิทัสสนติกกิเลสโคจฉกทุกะ นสนิทัสสนติกโนกิเลสโคจฉกทุกะ (๒๒. สนิทัสสนติกะ ๗๕-๘๒. กิเลสโคจฉกทุกะ) ปฏิจจวาระ อนุโลมนัย ๑. เหตุปัจจัย กิเลสบท ๑. ธรรมที่ไม่ใช่กิเลสธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสน- อัปปฏิฆธรรม อาศัยกิเลสธรรม ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย การนับจำนวนวาระในอนุโลม ในเหตุปัจจัย มี ๖ วาระ ฯลฯ สนิทัสสนติกกิเลสโคจฉกทุกนสนิทัสสนติกโนกิเลสโคจฉกทุกะ จบ สนิทัสสนติกทัสสเนนปหาตัพพทุกะ นสนิทัสสนติกนทัสสเนนปหาตัพพทุกะ (๒๒. สนิทัสสนติกะ ๘๓. ทัสสเนนปหาตัพพทุกะ) ปฏิจจวาระ อนุโลมนัย ๑. เหตุปัจจัย ทัสสนเนนปหาตัพพบท ๑. ธรรมที่ไม่ใช่ทัสสเนนปหาตัพพธรรม ที่ไม่ใช่ อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม อาศัยทัสสเนนปหาตัพพธรรม ที่เป็นอนิ- ทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย การนับจำนวนวาระในอนุโลม ในเหตุปัจจัย มี ๖ วาระ ฯลฯ ปัจจยวาระ อนุโลมนัย ๑. เหตุปัจจัย นทัสสเนนปหาตัพพบท ๑. ธรรมที่ไม่ใช่ธรรม ที่ไม่ใช่ทัสสเนนปหาตัพพ- ธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัยธรรมที่ไม่ใช่ทัสสเนน- ปหาตัพพธรรม ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุ ปัจจัย ๒. ธรรมที่ไม่ใช่ธรรม ที่ไม่ใช่ทัสสเนนปหาตัพพ- ธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัยธรรมที่ไม่ใช่ทัสสเนน- ปหาตัพพธรรม ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุ ปัจจัย ๓. ธรรมที่ไม่ใช่ธรรม ที่ไม่ใช่ทัสสเนนปหาตัพพ- ธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม และธรรมที่ไม่ใช่ธรรม ที่ไม่ใช่ทัสสเนนปหาตัพพธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัยธรรมที่ไม่ใช่ทัสสเนนปหาตัพพธรรม ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆ- ธรรมเกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย การนับจำนวนวาระในอนุโลม ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ ฯลฯ สนิทัสสนติกทัสสเนนปหาตัพพทุกนสนิทัสสนติกนทัสสเนนปหาตัพพทุกะ จบ สนิทัสสนติกภาวนายปหาตัพพทุกะ นสนิทัสสนติกนภาวนายปหาตัพพทุกะ (๒๒. สนิทัสสนติกะ ๘๔. ภาวนายปหาตัพพทุกะ) ปฏิจจวาระ อนุโลมนัย ๑. เหตุปัจจัย ภาวนายปหาตัพพบท ๑. ธรรมที่ไม่ใช่ภาวนายปหาตัพพธรรม ที่ไม่ใช่ อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม อาศัยภาวนายปหาตัพพธรรม ที่เป็นอนิ- ทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ฯลฯ การนับจำนวนนวาระในอนุโลม ในเหตุปัจจัย มี ๖ วาระ ฯลฯ ปัจจยวาระ อนุโลมนัย ๑. เหตุปัจจัย นภาวนายปหาตัพพบท ๑. ธรรมที่ไม่ใช่ธรรม ที่ไม่ใช่ภาวนายปหาตัพพ- ธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัยธรรมที่ไม่ใช่ภาวนาย- ปหาตัพพธรรม ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุ ปัจจัย ฯลฯ การนับจำนวนวาระในอนุโลม ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ ฯลฯ สนิทัสสนติกภาวนายปหาตัพพทุกนสนิทัสสนติกนภาวนายปหาตัพพทุกะ จบ สนิทัสสนติกทัสสเนนปหาตัพพเหตุกทุกะ นสนิทัสสนติกนทัสสเนนปหาตัพพเหตุกทุกะ (๒๒. สนิทัสสนติกะ ๘๕. ทัสสเนนปหาตัพพเหตุกทุกะ) ปฏิจจวาระ อนุโลมนัย ๑. เหตุปัจจัย ปหาตัพพเหตุกบท ๑. ธรรมที่ไม่ใช่ทัสสเนนปหาตัพพเหตุกธรรม ที่ ไม่ใช่อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม อาศัยทัสสเนนปหาตัพพเหตุกรรม ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ฯลฯ การนับจำนวนวาระในอนุโลม ในเหตุปัจจัย มี ๖ วาระ ฯลฯ นทัสสเนนปหาตัพพเหตุกบท ๑. ธรรมที่ไม่ใช่ธรรม ที่ไม่ใช่ทัสสเนนปหาตัพพ- เหตุกธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัยธรรมที่ไม่ใช่ ทัสสเนนปหาตัพพเหตุกธรรม ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิด ขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ฯลฯ การนับจำนวนวาระในอนุโลม ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ ฯลฯ สนิทัสสนติกทัสสเนนปหาตัพพเหตุกทุกะ นสนิทัสสนติกนัสสเนนปหาตัพพเหตุกทุกะ จบ สนิทัสสนติกภาวนายปหาตัพพเหตุกทุกะ นสนิทัสสนติกนภาวนายปหาตัพพเหตุกทุกะ (๒๒. สนิทัสสนติกะ ๘๖. ภาวนายปหาตัพพเหตุกทุกะ) ปฏิจจวาระ อนุโลมนัย ๑. เหตุปัจจัย ภาวนายปหาตัพพเหตุกบท ๑. ธรรมที่ไม่ใช่ภาวนายปหาตัพพเหตุกธรรม ที่ ไม่ใช่อนทัสสนอัปปฏิฆธรรม อาศัยภาวนายปหาตัพพเหตุกรรม ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ฯลฯ การนับจำนวนวาระในอนุโลม ในเหตุปัจจัย มี ๖ วาระ ฯลฯ นภาวนายปหาตัพพเหตุกทุกะ ๑. ธรรมที่ไม่ใช่ธรรม ที่ไม่ใช่ภาวนายปหาตัพพ- เหตุกธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัยธรรมที่ไม่ใช่ ภาวนายปหาตัพพเหตุกธรรม ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิด ขึ้น เพราะเหตุปัจจัย การนับจำนวนวาระในอนุโลม ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ ฯลฯ สนิทัสสนติกภาวนายปหาตัพพเหตุกทุกะ นสนิทัสสนติกนภาวนายปหาตัพพเหตุกทุกะ จบ สนิทัสสนติกสวิตักกทุกนสนิทัสสนติก นสวิตักกทุกะ (๒๒. สนิทัสสนติกะ ๘๗. สวิตักกทุกะ) ปฏิจจวาระ อนุโลมนัย ๑. เหตุปัจจัย สวิตักกบท ๑. ธรรมที่ไม่ใช่สวิตักกธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสน- อัปปฏิฆธรรม อาศัยสวิตักกธรรม ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ๒. ธรรมที่ไม่ใช่สวิตักกธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสน- สัปปฏิฆธรรม อาศัยสวิตักกธรรม ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ฯลฯ ๓. ธรรมที่ไม่ใช่สวิตักกธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสน- สัปปฏิฆธรรม และธรรมที่ไม่ใช่สวิตักกธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสน- สัปปฏิฆธรรม อาศัยสวิตักกธรรม ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ฯลฯ การนับจำนวนวาระในอนุโลม ในเหตุปัจจัย มี ๖ วาระ ฯลฯ อวิตักกบท ๑. ธรรมที่ไม่ใช่อวิตักกธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสน- สัปปฏิฆธรรม อาศัยอวิตักกธรรม ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ๒. ธรรมที่ไม่ใช่อวิตักกธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสน- สัปปฏิฆธรรม อาศัยอวิตักกธรรม ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ๓. ธรรมที่ไม่ใช่อวิตักกธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสน- สัปปฏิฆธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อวิตักกธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสน- สัปปฏิฆธรรม อาศัยอวิตักกธรรม ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย การนับจำนวนวาระในอนุโลม ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ ฯลฯ สนิทัสสนติกสวิตักกทุกนสนิทัสสนติกนสวิตักกทุกะ จบ สนิทัสสนติกสวิจารทุกนสนิทัสสนติกนสวิจารทุกะ (๒๒. สนิทัสสนติกะ ๘๘. สวิจารทุกะ) ปฏิจจวาระ อนุโลมนัย ๑. เหตุปัจจัย สวิจารบท ๑. ธรรมที่ไม่ใช่สวิจารธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสน- อัปปฏิฆธรรม อาศัยสวิจารธรรม ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย การนับจำนวนวาระในอนุโลม ในเหตุปัจจัย มี ๖ วาระ ฯลฯ อวิจารบท ๑. ธรรมที่ไม่ใช่อวิจารธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสน- สัปปฏิฆธรรม อาศัยอวิจารธรรม ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ๒. ธรรมที่ไม่ใช่อวิจารธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสน- สัปปฏิฆธรรม อาศัยอวิจารธรรม ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ๓. ธรรมที่ไม่ใช่อวิจารธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสน- สัปปฏิฆธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อวิจารธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสน- สัปปฏิฆธรรม อาศัยอวิจารธรรม ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย การนับจำนวนวาระในอนุโลม ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ ฯลฯ สนิทัสสนติกสวิจารทุกนสนิทัสสนติกนสวิจารทุกะ จบ สนิทัสสนติกสัปปีติกติกนสนิทัสสนติกนสัปปีติกทุกะ (๒๒. สนิทัสสนติกะ ๘๙. สัปปีติทุกะ) ปฏิจจวาระ อนุโลมนัย ๑. เหตุปัจจัย สัปปีติบท ๑. ธรรมที่ไม่ใช่สัปปีติกธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสน- อัปปฏิฆธรรม อาศัยสัปปีติกธรรม ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ๒. ธรรมที่ไม่ใช่สัปปีติกธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสน- สัปปฏิฆธรรม อาศัยสัปปีติกธรรม ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ฯลฯ ๖. ธรรมที่ไม่ใช่สัปปีติกธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสน- สัปปฏิฆธรรม และธรรมที่ไม่ใช่สัปปีติกธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสน- สัปปฏิฆธรรม อาศัยสัปปีติกธรรม ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย การนับจำนวนวาระในอนุโลม ในเหตุปัจจัย มี ๖ วาระ ฯลฯ อัปปีติกบท ๑. ธรรมที่ไม่ใช่อัปปีติกธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสน- สัปปฏิฆธรรม อาศัยอัปปีติกธรรม ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ