เล่มที่ 54
ส่วนที่ 338
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 338 อ้างอิง: Book 54, Section 338 ประเภท: section
เนื้อหา
รูปเขียน ที่ช่างบรรจงเขียนไว้สวยงาม หรือ รูปไม้ รูปใบลาน ที่เขาผูกด้วยด้าย และติดไว้ด้วย ตะปู ทำท่ารำต่าง ๆ ข้าพเจ้าเห็นมาแล้ว เมื่อรูปนั้น ถูกรื้อออก ปลดด้ายและตะปูออก ก็บกพร่อง [ไม่เป็น รูป] กระจัดกระจายออกเป็นชิ้น ๆ ก็ไม่พึงได้สภาพ ที่ชื่อว่ารูป บุคคลจะพึงตั้งใจไว้ในรูปนั้นไปทำไม. ร่างกายนี้ก็เปรียบด้วยรูปนั้น เว้นจากธรรม เหล่านั้นเสียก็เป็นไปไม่ได้ แม้ร่างกายเว้นจากธรรม ทั้งหลาย ก็เป็นไปมิได้ บุคคลจะพึงตั้งใจไว้ในรูป นั้นไปทำไม. บุคคลพึงดูรูปจิตรกรรม ที่จิตรกรระบายด้วย หรดาล ทำไว้ที่ฝาผนัง ในจิตรกรรมนั้น ท่านก็ยังเห็น วิปริต สัญญาความสำคัญว่ามนุษย์ ไร้ประโยชน์ จริง ๆ. ดูก่อนคนตาบอด ท่านยังจะเข้าไปใกล้ร่างที่ว่าง เปล่า เหมือนพยับแดดที่ปรากฏต่อหน้า โดยอาการ ลวง เหมือนต้นไม้ทองในความฝัน เหมือนรูปของ มายากล นักเล่นกลแสดงกลางฝูงชนว่าเป็นของจริง. ฟองที่อยู่กลางดวงตา มีน้ำตา มีมูลตา เกิดที่ ดวงตานั้น ส่วนของตาต่าง ๆ ก็มารวมกัน เหมือน ก้อนครั่ง ที่วางอยู่ในโพรงไม้ พระสุภาเถรี ผู้มีดวงตา งาม มีใจไม่ข้องไม่ติดอยู่ในดวงตานั้น ก็ควักดวงตา ออกจากเบ้าตา ส่งมอบให้ชายนักเลงหญิงผู้นั้นทันที พร้อมกับกล่าวว่า เชิญนำดวงตานั้น ไปเถิด ข้าพเจ้า ให้ท่าน.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ