เล่มที่ 54
ส่วนที่ 331
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 331 อ้างอิง: Book 54, Section 331 ประเภท: section
เนื้อหา
ดอกอุบลโผล่พ้นน้ำ มิมีมนุษย์เชยชมแล้ว ฉัน ใด แม่นางก็เป็นพรหมจาร ฉันนั้น เมื่อส่วนแห่ง เรือนร่างของแม่นาง ยังไม่มีใครเชยชม ก็จะชราร่วง โรยไปเสียเปล่า ๆ. พระสุภาเถรีถามว่า ในร่างที่มีอันจะต้องแตกสลายเป็นธรรมดา ซึ่ง เต็มด้วยซากศพ รังแต่จะรกป่าช้านี้ อะไรที่ท่านเข้าใจ ว่าเป็นสาระ เพราะเห็นสิ่งใด จึงเกิดติดใจขึ้นมา ขอท่านโปรดบอกสิ่งนั้นมาสิ. ชายนักเลงหญิงตอบว่า เพราะเห็นดวงตาของแม่นาง ประดุจดวงตาของ ลูกเนื้อทราย ประดุจดวงตาของกินนรีในระหว่างเขา ฤดีรักของข้าก็ยังกำเริบ. เพราะเห็นดวงตา อุปมาดังยอดดอกอุบลและ ดวงหน้าพิมลดังรูปทองของแม่นาง ความใคร่ความ ปรารถนาของข้าก็ยิ่งกำเริบ. แม่นางผู้มีดวงตาโศกดังกินนรีเอย แม่ข้าจะไป ไกลแสนไกล ก็จะยังคงรำลุกถึงดวงตาอันบริสุทธิ์ ที่ มีขนตายาวงอน เพราะว่า อะไร ๆ ที่น่ารักกว่าดวงตา ของแม่นาง สำหรับข้า ไม่มีเลย. พระสุภาเถรีกล่าวว่า ท่านมาต้องการข้าพเจ้าผู้เป็นบุตรของพระพุทธเจ้า ก็ชื่อว่า ท่านปรารถนาจะไปเดินตามทางที่มิใช่ทาง ชื่อว่า แสวงหาดวงจันทร์เอามาเป็นของเล่น ชื่อว่า ต้องการจะกระโดดขึ้นเขาพระสิเนรุ. เพราะว่าในโลกพร้อมทั้งเทวโลก บัดนี้ ข้าพเจ้า ไม่มีอารมณ์ ที่มีราคะความกำหนัดเลย ข้าพเจ้า ไม่รู้ดอกว่า ราคะนั้นเป็นเช่นไร เพราะราคะนั้น ข้าพเจ้ากำจัดเสียแล้ว พร้อมทั้งราก ด้วยอริยมรรค.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ