เล่มที่ 54
ส่วนที่ 330
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 330 อ้างอิง: Book 54, Section 330 ประเภท: section
เนื้อหา
ต้นไม้ทั้งหลาย เกิดขึ้นด้วยเกสรดอกไม้โชยกลิ่น หอมตลบไปทั่วป่า ฤดูต้นวสันต์น่าสบาย เรามา ร่วมอภิรมย์กัน ในป่าที่มีดอกไม้บานงามเถิด. ต้นไม้ทั้งหลาย ยอดออกดอกบานแล้ว ต้องลม ไหวระริก ดังจะมีเสียงครวญ แม่นางจักมีความยินดี อะไร ผิว่า แม่นางจักเข้าป่าเพียงผู้เดียว. ป่าใหญ่ หมู่สัตว์ร้ายอาศัยอยู่ คลาคล่ำด้วยช้าง พลายตกมันและช้างพัง ไม่มีผู้คน น่าสะพรึงกลัว แม่ นางไม่มีเพื่อน ยังปรารถนาจะเข้าไปหรือ. แม่นางผู้งามไม่มีใครเปรียบเอย แม่นางท่องเที่ยว ไป เหมือนตุ๊กตา ที่ช่างสร้างด้วยทอง แม่นางตามใจ ข้า ก็จะงดงามด้วยผ้าสวย ที่เนื้อเกลี้ยงเกลาละเอียด ของแคว้นกาสี ดังเทพนารีในสวนจิตรลดา เชียวละ. แม่นางผู้มีดวงตาโศกดังกินนรีเอย ข้าจะยอมอยู่ ใต้อำนาจแม่นาง ถ้าเราจะอยู่ร่วมกันในกลางป่า เพราะ สัตว์ที่น่ารักกว่าแม่นางของข้าไม่มีเลย. ถ้าแม่นางเชื่อข้า ก็จะมีความสุข มาสิ มาครอง เรือนกัน แม่นางจะอยู่บนปราสาทที่ปราศจากลมพาน หญิงทั้งหลายจะคอยปรนนิบัติแม่นาง แม่นางจะนุ่งห่ม ผ้าเนื้อละเอียดของแคว้นกาสี สวมมาลัยลูบไล้ประ- เทืองผิว ข้าจะทำอาภรณ์เครื่องประดับต่าง ๆ มากชนิด ที่เป็นทอง แก้วมณีและมุกดา แก่แม่นาง. เชิญขึ้นที่นอนไหมมีค่ามาก สวยงาม ปูด้วยผ้า โกเชาว์ยาว อ่อนนุ่มดังสำลี คลุมด้วยผ้าที่ซักธุลี สะลาดแล้ว ตกแต่งด้วยจันทนแก่นหอม.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ