เล่มที่ 53
ส่วนที่ 353
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 353 อ้างอิง: Book 53, Section 353 ประเภท: section
เนื้อหา
เราติเตียนกระท่อม คือสรีระร่างอันสำเร็จด้วยโครง กระดูกอันฉาบทาด้วยเนื้อ ร้อยรัดด้วยเส้นเอ็น เต็มไป ด้วยของไม่สะอาด มีกลิ่นเหม็นน่าเกลียด ที่คนทั่ว ๆ ไป เข้าใจว่า เป็นของผู้อื่นและเป็นของตนในร่างกายของ เธอเช่นกับถุงอันเต็มไปด้วยคูถ มีหนังห่อหุ้มปกปิดไว้ เหมือนนางปิศาจ มีฝีที่อก มีช่องเก้าช่องเป็นที่ไหลออก เนืองนิตย์ ภิกษุควรละเว้นสรีระของเธออันมีช่องเก้าช่อง เต็มไปด้วยกลิ่นเหม็น ดังชายหนุ่มผู้ชอบสะอาด หลีก เลี่ยงมูตรคูถไปจนห่างไกลฉะนั้น, หากว่า คนพึงรู้จัก สรีระของเธอเช่นเดียวกับฉันรู้จัก ก็จะพากันหลบหลีก เธอไปเสียห่างไกล เหมือนบุคคลผู้ชอบสะอาดเห็นหลุม คูถในฤดูฝนแล้ว หลีกเลี่ยงไปเสียห่างไกลฉะนั้น. ข้าแต่สมณะผู้มีความเพียรมาก ท่านพูดอย่างไรก็ เป็นจริงอย่างนั้น แต่คนบางจำพวกยังจมอยู่ในร่างกาย อันนี้เหมือนกับโคเฒ่าที่จมอยู่ในตมฉะนั้น. ผู้ใดประสงค์ย้อมอากาศด้วยขมิ้น หรือด้วยน้ำย้อม อย่างอื่น การกระทำของผู้นั้นก็ลำบากเปล่า ๆ จิตของเรา นี้ก็เสมอกับอากาศ เป็นจิตตั้งมั่นด้วยดีในภายใน เพราะ- ฉะนั้น เธออย่ามาหวังความรักที่มีอยู่ในดวงจิต อันลามก ของเธอจากฉันเลย เหมือนตัวแมลงถลาเข้าสู่กองไฟย่อม ถึงความพินาศฉะนั้น เธอจงดูร่างกายอันกระดูก ๓๐๐ ท่อน ยกขั้นตั้งไว้ มีแผลทั่ว ๆ ไป อันบุญกรรมกระทำให้วิจิตร กระสับกระส่าย พวกคนพาลพากันดำริโดยมาก ไม่มี ความยั่งยืนมั่นคงอยู่เลยนี้เถิด.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ