เล่มที่ 48
ส่วนที่ 104
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 104 อ้างอิง: Book 48, Section 104 ประเภท: section
เนื้อหา
จ ศัพท์ในบทว่า มม จ เป็นสมุจจยัตถะ [ความประชุม]. ด้วย จ ศัพท์นั้น อุตตราเทพธิดา ย่อมประมวลการไหว้สั่งความว่า และขอ ท่านพึงถวายบังคม ตามคำของดีฉัน ไม่ใช่ตามสภาพของท่าน. แสดง ความปรากฏแห่งความเป็นอริยสาวิกาของตน ด้วยคำว่า อนจฺฉริยํ เป็นต้น. คำว่า ตํ ภควา เป็นต้นเป็นคำของพระสังคีติกาจารย์. คำที่ เหลือมีนัยกล่าวมาแล้วทั้งนั้นแล. พระวังคีสเถระประสงค์จะให้นางสิริมาเทพธิดา ได้ประกาศ บุญกรรม ที่นางทำไว้ในครั้งก่อน จึงสอบถามนางด้วยสองคาถาว่า ม้าของท่านเทียมรถ ประดับด้วยอลังการอย่าง เยี่ยม ก้มหน้าไปในอากาศ มีกำลังว่องไว ม้าเหล่านั้น เทียมรถ ๕๐๐ อันบุญกรรมเนรมิตแล้ว นายสารถี เตือนแล้วก็พาตัวท่านไป ท่านนั้นประดับองค์แล้วยืน อยู่บนรถอันเพริศแพร้ว ก็สว่างไสวคล้ายดวงไฟกำลัง โชติช่วงอยู่นี้. ดูก่อนเทพธิดาผู้อ่าองค์ น่าดูไม่จืด อาตมาขอ ถามท่าน ท่านมาจากเทพหมู่ไร จึงเข้าเฝ้าพระพุทธ- เจ้าผู้ที่ไม่มีใครประเสริฐยิ่งกว่า. สิริมาเทพธิดาจึงตอบด้วยคาถาว่า บัณฑิตทั้งหลาย กล่าวถึงเทพซึ่งเป็นผู้เลิศด้วย กามหมู่ใดว่า เป็นทวยเทพที่เยี่ยมหาที่เปรียบมิได้ ยินดีด้วยกามสมบัติ ที่ทวยเทพพวกอื่นมาเนรมิตให้ [ นิมมานรดี ดีฉันเป็นอัปสรที่มีวรรณะงาม มาจาก เทพหมู่นั้น มาในมนุษยโลกนี้ก็เพื่อจะถวายบังคม พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ผู้ที่ไม่มีใครประเสริฐยิ่งกว่า.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ