เล่มที่ 47
ส่วนที่ 710
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 710 อ้างอิง: Book 47, Section 710 ประเภท: section
เนื้อหา
พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า ก็พราหมณ์ผู้เป็นอาจารย์ของท่านนั้น มีอายุร้อยยี่สิบปี ชื่อพาวรีโดยโคตร ลักษณะ ในกายของพราหมณ์พาวรีนั้นมี ๓ ประการ พราหมณ์พาวรีนั้นเรียนจบไตรเพท ในตำรา ทำนายมหาปุริสลักษณะ คือ คัมภีร์อิติหาส พร้อมทั้งคัมภีร์นิฆัณฑุศาสตร์และเกฏุภ- ศาสตร์ ถึงซึ่งความสำเร็จในธรรมแห่ง พราหมณ์ของตนย่อมบอกมนต์กะมาณพ ๕๐๐. อชิตมาณพทูลถามว่า ข้าแต่พระองค์ผู้สูงสุดกว่านรชน ขอ พระองค์จงค้นคว้าลักษณะทั้งหลายของ พราหมณ์พาวรี ขอจงทรงประกาศตัดความ ทะเยอทะยาน อย่าให้ข้าพระองค์มีความ สงสัยเถิด. พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสตอบว่า ดูก่อนมาณพ พราหมณ์พาวรีนั้น ย่อมปกปิดมุขมณฑล (หน้า) ด้วยชิวหาได้ มีอุณาโลมชาติในระหว่างคิ้ว มีคุยหฐานอยู่ ในฝัก ท่านจงรู้อย่างนี้เถิด. ชนทั้งปวงไม่ได้ยินใคร ๆ ผู้ถามเลย ได้ฟังปัญหาที่พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงพยา- กรณ์แล้ว (นึกคิดอยู่) คิดพิศวงอยู่ เกิดความ โสมนัสประณมอัญชลี (สรรเสริญ) ว่า พระ- ผู้มีพระภาคเจ้า เป็นอะไรหนอ เป็นเทวดา หรือเป็นพรหม หรือเป็นท้าวสุชัมบดีจอม เทพ เมื่อปัญหาอันผู้ถาม ถามแล้วด้วยใจ ข้อปัญหานั้น ไฉนมาแจ่มแจ้งแก่พระผู้มี- พระภาคเจ้าได้. อชิตมาณพทูลถามด้วยใจต่อไปว่า ข้าแต่พระผู้มีพระภาคเจ้า ท่าน พราหมณ์พาวรี ถามถึงธรรมเป็นศีรษะ และ ธรรมเป็นเหตุให้ศีรษะตกไป ขอพระองค์ ตรัสพยากรณ์ข้อนั้น กำจัดความสงสัยของ พวกข้าพระองค์ ผู้เป็นฤาษีเสียเถิด.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ