เล่มที่ 47
ส่วนที่ 478
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 478 อ้างอิง: Book 47, Section 478 ประเภท: section
เนื้อหา
เรากล่าวผู้ไม่มีความอาลัย รู้ทั่วถึง แล้ว ไม่มีความสงสัย หยั่งลงสู่นิพพาน ได้ บรรลุแล้วโดยลำดับ ว่าเป็นพราหมณ์. เรากล่าวผู้ละทิ้งบุญและบาปทั้ง ๒ ล่วงธรรมเป็นเครื่องข้องได้แล้ว ไม่มีความ เศร้าโศก ปราศจากธุลี บริสุทธิ์แล้ว ว่า เป็นพราหมณ์. เรากล่าวผู้มีความยินดีในภพหมดสิ้น แล้ว ผู้บริสุทธิ์ มีจิตผ่องใส ไม่ขุ่นมัว ดุจพระจันทร์ที่ปราศจากมลทิน ว่าเป็น พราหมณ์. เรากล่าวผู้ล่วงทางอ้อม หล่มสงสาร โมหะเสียได้ เป็นผู้ข้ามถึงฝั่ง เพ่งฌาน ไม่หวั่นไหว ไม่มีความสงสัย ดับกิเลสได้ แล้วเพราะไม่ถือมั่น ว่าเป็นพราหมณ์. เรากล่าวผู้ละกามในโลกนี้ได้เด็ดขาด เป็นผู้ไม่มีเรือน บวชเสียได้ มีกามราคะ หมดสิ้นแล้ว ว่าเป็นพราหมณ์. เรากล่าวผู้ละตัณหาในโลกนี้ได้เด็ด- ขาด เป็นผู้ไม่มีเรือน งดเว้น มีตัณหาและ ภพหมดสิ้นแล้ว ว่าเป็นพราหมณ์. เรากล่าวผู้ละโยคะที่เป็นของมนุษย์ แล้วล่วงโยคะที่เป็นของทิพย์เสียได้ ผู้พราก แล้วจากโยคะทั้งปวง ว่าเป็นพราหมณ์. เรากล่าวผู้ละความยินดีและความไม่ ยินดี เป็นผู้เยือกเย็น หาอุปธิมิได้ ผู้ครอบงำ โลกทั้งปวง มีความเพียร ว่าเป็นพราหมณ์. เรากล่าวผู้รู้จุติและอุบัติของสัตว์ ทั้งทลาย โดยอาการทั้งปวง ผู้ไม่ข้อง ไปดี ตรัสรู้แล้ว ว่าเป็นพราหมณ์.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ