เล่มที่ 47
ส่วนที่ 477
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 477 อ้างอิง: Book 47, Section 477 ประเภท: section
เนื้อหา
เรากล่าวผู้ไม่ติดอยู่ในกามทั้งหลาย ดุจน้ำไม่ติดอยู่ในใบบัว ดุจเมล็ดพันธุ์ ผักกาดไม่ติดอยู่บนปลายเหล็กแหลม ว่าเป็น พราหมณ์. เรากล่าวผู้รู้ชัดความสิ้นไปแห่งทุกข์ ของตน ในศาสนานี้แล ผู้ปลงภาระแล้ว พรากกิเลสได้หมดแล้ว ว่าเป็นพราหมณ์. เรากล่าวผู้มีปัญญาลึกซึ้ง มีเมธา ผู้ฉลาดในทางและมิใช่ทาง ผู้บรรลุถึง ประโยชน์อันสูงสุด ว่าเป็นพราหมณ์. เรากล่าวผู้ไม่เกี่ยวข้องด้วยคน ๒ พวก คือ คฤหัสถ์และบรรพชิต ไม่มีความ อาลัยเที่ยวไป มีความปรารถนาน้อย ว่าเป็น พราหมณ์. เรากล่าวผู้วางอาชญาในสัตว์ทั้งหลาย ทั้งผู้ที่สะดุ้งและมั่นคง ไม่ฆ่าเอง ไม่ใช้ ผู้อื่นให้ฆ่า ว่าเป็นพราหมณ์ เรากล่าวผู้ไม่ปองร้าย ผู้ดับเสียได้ ในผู้ที่มีอาชญาในตน ผู้ไม่ยึดถือในผู้ที่มี ความยึดถือ ว่าเป็นพราหมณ์. เรากล่าวผู้ที่ทำราคะ โทสะ มานะ และมักขะ ให้ตกไปแล้ว ดุจเมล็ดพันธุ์ ผักกาดตกไปจากปลายเหล็กแหลม ว่าเป็น พราหมณ์. เรากล่าวผู้เปล่งถ้อยคำไม่หยาบ ให้ รู้ความกันได้ เป็นคำจริง ซึ่งไม่เป็นเหตุทำ ใคร ๆ ให้ข้องอยู่ ว่าเป็นพราหมณ์. ก็เรากล่าวผู้ไม่ถือเอาสิ่งของยาวหรือ สั้น น้อยหรือใหญ่ งามและไม่งาม ซึ่ง เจ้าของมิได้ให้แล้วในโลก ว่าเป็นพราหมณ์. เรากล่าวผู้ไม่มีความหวังทั้งในโลกนี้ และในโลกหน้า ผู้สิ้นหวัง พรากกิเลสได้ หมดแล้ว ว่าเป็นพราหมณ์.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ