เล่มที่ 45
ส่วนที่ 138
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 138 อ้างอิง: Book 45, Section 138 ประเภท: section
เนื้อหา
ในสูตรนี้ ท่านกล่าวถึงวัฏสมบัติอย่างเดียว ด้วยประการฉะนี้ ส่วนใน คาถาพึงเห็นการสงเคราะห์ซึ่งวิวัฏด้วย. จริงดังที่พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสไว้ว่า อปฺปมาโท อมตํปทํ ปมาโท มจฺจุโน ปทํ อปฺปมตฺตา น มียนฺติ เย ปมตฺตา ยถา มตา เอตํ วิเสสโต ตฺวา อปฺปมาทมฺหิ ปณฺฑิตา อปฺปมาเท ปโมทนฺติ อริยานํ โคจเร รตา ความไม่ประมาทเป็นทางแห่งความ ไม่ตาย ความประมาทเป็นทางแห่งความ ตาย ผู้ไม่ประมาทย่อมไม่ตาย คนประมาท เหมือนคนตายแล้ว บัณฑิตทั้งหลายรู้ ความต่างกันในความไม่ประมาทนี้แล้ว ขึ้นดีในธรรมเป็นโคจรของพระอริยะ ทั้งหลาย ย่อมบันเทิงในความไม่ประมาท. เต ฌายิโน สาตติกา นิจฺจํ ทฬฺทปรกฺกมา ผุสนฺติ ธีรา นิพฺพานํ โยคกฺเขมํ อนุตฺตรํ นักปราชญ์ทั้งหลายเหล่านั้น ผู้มี ความเพ่ง มีความพยายามติดต่อ มีความ เพียรมั่นเป็นนิจ ย่อมถูกต้องพระนิพพาน อันเกษมจากโยคะ ไม่มีอะไรอื่นยิ่งไปกว่า ดังนี้. เพราะฉะนั้น ในบทว่า อตฺถาภิสมยา นี้ พึงทราบความแม้ด้วย ประโยชน์อัน เป็นโลกุตระ. ว่าด้วยกองกระดูกโตเท่าภูเขาก็ล่วงทุกข์ไม่ได้ จริงอยู่ พระสูตรนี้พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสแล้ว พระสูตรนี้ พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้เป็นพระอรหันต์ตรัสแล้ว เพราะเหตุนี้ ข้าพเจ้าได้สดับ มาแล้วว่า ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เมื่อบุคคลหนึ่งแล่นไปท่องเที่ยวไปตลอดกัป ร่างกระดูก หมู่กระดูก กองกระดูก พึงเป็นกองใหญ่ เหมือนภูเขาเวปุลล- บรรพตนี้ ถ้าว่าใคร ๆ จะพึงรวบรวมไปกองไว้ และถ้าว่าส่วนแห่งกระดูก อันใคร ๆ นำไปแล้วจะไม่พึงฉิบหายไป.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ