เล่มที่ 26
ส่วนที่ 101
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 101 อ้างอิง: Book 26, Section 101 ประเภท: section
เนื้อหา
พระผู้มี พระภาคเจ้า ทรงหมายถึงข้อแม้นี้ว่า ธรรมนี้เราจำแนกไว้ดีแล้ว ขยาย กว้างดีแล้ว ด้วยเหตุนั้นๆ จึงตรัสว่า ฉินฺนปิโลติโก ธรรมที่ปราศจาก สมณะดุจผ้าขี้ริ้ว ดังนี้. อนึ่ง แม้หยากเยื่อ ท่านก็เรียกว่า ปิโลติกะ. ขึ้นชื่อว่าสมณะหยากเยื่อ ย่อมจะดำรงอยู่ในพระศาสนานี้ไม่ได้. ด้วย เหตุนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้า จึงตรัสว่า การณฺฑวํ นิทฺธมถ กสมฺพุํ อปกสฺสถ ตโต ปลาเป วาเหถ อสมเณ สมณมานิเน นิทฺธมิตฺวาน ปาปิจฺเฉ ปาปอาจารโคจเร สุทฺธาสุทฺเธหิ สํวาสํ กปฺปยวฺโห ปติสฺสตา ตโต สมคฺค นิปกา ทุกฺสฺสนฺตํ กริสฺสถ. พวกเธอจงกำจัดสมณะหยากเยื่อ ขับไล่สมณะ ขยะ ลอยสมณะแต่เปลือก ผู้ไม่เป็นสมณะ แต่ สำคัญตัวว่าเป็นสมณะ ครั้นกำจัดสมณะผู้มีความ ปรารถนาลามก ผู้มีอาจาระและโคจรลามก ถึง ชื่อว่าอยู่ร่วมกับสมณะผู้บริสุทธิ์และผู้ไม่บริสุทธิ์ มี สติมั่นคง แต่นั้นพวกเธอมีความพร้อมเพรียงกัน มีปัญญารักษาตน ก็จักทำที่สุดทุกข์ได้. ธรรมนี้ ชื่อว่า ปราศจากสมณะผ้าขี้ริ้ว แม้เพราะสมณะหยากเยื่อถูก ตัดขาดแล้วด้วยประการฉะนี้. บทว่า อลเมว แปลว่า สมควรแท้. บทว่า สทฺธาปพฺพชิเตน แปลว่า ผู้บวชด้วยศรัทธา. ในบทว่า กุลปุตฺเตน กุลบุตรมี ๒ คือ อาจารกุลบุตรและชาติกุลบุตร. บรรดากุลบุตรทั้งสองนั้น กุลบุตรผู้ใด ออกบวชจากตระกูลใดตระกูลหนึ่ง บำเพ็ญธรรมขันธ์ ๕ มีศีลขันธ์เป็นต้น กุลบุตรผู้นี้ ชื่อว่า อาจารกุลบุตร ส่วนกุลบุตรผู้ใด ออกบวชจากตระกูลที่สมบูรณ์ด้วยชาติ ดั่งเช่นพระยศกุลบุตรเป็นต้น กุลบุตรผู้นี้ ชื่อว่า ชาติกุลบุตร ในกุลบุตรทั้งสองนั้น ในที่นี้ท่านประสงค์ เอาอาจารกุลบุตร. ก็ถ้าชาติกุลบุตร มีอาจาระ ชาติกุลบุตรนี้ ก็จัดว่า สูงสุดทีเดียว. อันกุลบุตรเห็นปานนั้น. บทว่า วิริยํ อารภิตุํ ได้แก่ เพื่อทำความเพียรประกอบด้วยองค์ ๔.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ