มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์
ในเรื่องนั้นมีพระสูตรที่ยกมาเป็นข้ออ้างอิงได้ ดังต่อไปนี้ (ค...
หมวด: สุตตันตปิฎก ฝ่าย: มัชฌิมนิกาย ลำดับ: 437 อ้างอิง: MN 437 ประเภท: sutta
เนื้อหา
ในเรื่องนั้นมีพระสูตรที่ยกมาเป็นข้ออ้างอิงได้ ดังต่อไปนี้ (คือ สักกปัญหสูตร) ว่า เมื่อ ปัญจสิขเทพบุตร กราบทูลว่า ข้าแต่พระองค์ผู้ เจริญ ท้าวสักกะ จอมเทพ พร้อมด้วยเทพอำมาตย์ เทพบริวาร ขอถวาย บังคมพระยุคลบาทของสมเด็จ พระผู้มีพระภาคเจ้า ด้วยเศียรเกล้า ดูก่อน ปัญจสิขเทพบุตร ขอให้ ท้าวสักกะ จอมทวยเทพพร้อมด้วยเทพอำมาตย์ พร้อมด้วยเทพบริวาร จงทรงพระเกษมสำราญ เพราะว่าเทวดาและมนุษย์ ทั้งหลาย อสูร นาค คนธรรพ์ และสัตว์เหล่าอื่น ที่มีกายหยาบ ปรารถนา ความสุขกัน เพราะฉะนั้น ก็เมื่อเป็นเช่นนี้ พระตถาคตเจ้าทั้งหลาย จะทรงถวายพระพรเทพเจ้าประเภทนั้น ผู้มีศักดามาก ผู้ควรบูชาดังที่ กล่าวมาแล้วนั้น. บทว่า ยา อิมา ความว่า ท่านพระจุนทะ ได้กล่าวถึงทิฏฐิที่ ต้องพูดถึง ในบัดนี้ เหมือนทำให้อยู่เฉพาะหน้า. บทว่า อเนกวิหิตา (มีมากอย่าง) ได้แก่มีนานาประการ. บทว่า ทิฏฺิโย (ทิฏฐิทั้งหลาย) ได้แก่มิจฉาทิฏฐิ. บทว่า โลเก อุปฺปชฺชนฺติ (เกิดขึ้นในโลก) ความว่า ปรากฏอยู่ ในหมู่สัตวโลก. บทว่า อตฺตวาทปฏิสํยุตฺตา ( ประกอบด้วยอัตตวาทะ) ความว่า มิจฉาทิฏฐิเหล่านี้ที่ประกอบด้วยอัตตวาทะ. (ปรารภตน) เป็นไปแล้ว โดยนัยมีอาทิว่า ย่อมตามเห็นรูปโดยความเป็นอัตตา มี ๒๐ อย่าง ๑ .
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ