พระวินัยปิฎก ปริวาร

[๑,๓๓๑] ผู้โกรธ ย่อมให้สงฆ์ยินดี ผู้โกรธ ย่อมถูกสงฆ์ติเตียน ...

หมวด: วินัยปิฎก ฝ่าย: ปริวาร ลำดับ: 692 อ้างอิง: Prv. 692 ประเภท: explanation

เนื้อหา

[๑,๓๓๑] ผู้โกรธ ย่อมให้สงฆ์ยินดี ผู้โกรธ ย่อมถูกสงฆ์ติเตียน ก็ธรรมที่เป็น เหตุให้สงฆ์สรรเสริญผู้โกรธนั้น ชื่ออะไร ปัญหาข้อนี้ ท่านผู้ฉลาดทั้งหลายคิดกันแล้ว. [๑,๓๓๒] ผู้แช่มชื่น ย่อมให้สงฆ์ ยินดี ผู้แช่มชื่น ย่อมถูกสงฆ์ติเตียน ก็ธรรม ที่เป็นเหตุให้สงฆ์ติเตียนผู้แช่มชื่นนั้นชื่อ อะไร ปัญหาข้อนี้ ท่านผู้ฉลาดทั้งหลายคิด กันแล้ว. [๑,๓๓๓] ภิกษุต้องอาบัติสังฆาทิเสส ถุลลัจจัย ปาจิตตีย์ ปาฏิเทสนียะ และทุกกฏ ในขณะเดียวกัน ปัญหาข้อนี้ ท่านผู้ฉลาด ทั้งหลายคิดกันแล้ว. [๑,๓๓๔] ทั้งสองมีอายุครบ ๒๐ ปี ทั้งสองมีอุปัชฌาย์คนเดียวกัน มีอาจารย์คน เดียวกัน มีกรรมวาจาอันเดียวกัน รูปหนึ่ง เป็นอุปสัมบัน รูปหนึ่งเป็นอนุปสัมบัน ปัญหาข้อนี้ ท่านผู้ฉลาดทั้งหลายคิดกันแล้ว. [๑,๓๓๕] ผ้าที่ไม่ได้ทำกัปปะ และ ไม่ได้ย้อมด้วยน้ำย้อม ภิกษุปรารถนา พึง แสวงหามานุ่งห่ม และเธอไม่ต้องอาบัติ ก็ ธรรมอันนั้นพระสุคตทรงแสดงแล้ว ปัญหา ข้อนี้ ท่านผู้ฉลาดทั้งหลายคิดกันแล้ว. [๑,๓๓๖] ภิกษุณีไม่ให้ ไม่รับ การ รับไม่มีด้วยเหตุนั้น แต่ต้องอาบัติหนัก มิใช่ อาบัติเบา และการต้องนั้น เพราะการ บริโภคเป็นปัจจัย ปัญหาข้อนี้ ท่านผู้ฉลาด ทั้งหลายคิดกันแล้ว.

หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ