พระวินัยปิฎก ปริวาร

ื่นเธอก็ไม่ ได้คิดจะฆ่า ความขาดย่อมมีแก่เธอผู้ให้จับ สลาก เป...

หมวด: วินัยปิฎก ฝ่าย: ปริวาร ลำดับ: 691 อ้างอิง: Prv. 691 ประเภท: explanation

เนื้อหา

[๑,๓๒๕] เธอไม่ใช่ผู้มีจิตกำหนัด และไม่ใช่ผู้มีไถยจิต และแม้ผู้อื่นเธอก็ไม่ ได้คิดจะฆ่า ความขาดย่อมมีแก่เธอผู้ให้จับ สลาก เป็นอาบัติถุลลัจจัยแก่ภิกษุผู้จับ ปัญหาข้อนี้ ท่านผู้ฉลาดทั้งหลายคิดกันแล้ว. [๑,๓๒๖] ไม่ใช่เสนาสนะป่าที่รู้กัน ว่ามีความรังเกียจ และไม่ใช่สงฆ์ให้สมมติ ทั้งกฐินเธอไม่ได้กราน เธอเก็บจีวรไว้ ณ ที่นั้นเอง แล้วไปตั้งกึ่งโยชน์เมื่ออรุณขึ้น เธอนั่นแหละไม่ต้องอาบัติ ปัญหาข้อนี้ ท่าน ผู้ฉลาดทั้งหลายคิดกันแล้ว. [๑,๓๒๗] อาบัติทั้งมวลที่เป็นไปทาง กาย มิใช่ทางวาจา ต่างวัตถุกัน ภิกษุต้อง ในขณะเดียวกัน ไม่ก่อน ไม่หลัง ปัญหา ข้อนี้ ท่านผู้ฉลาดทั้งหลายคิดกันแล้ว. [๑,๓๒๘] อาบัติทั้งมวลที่เป็นไปทาง วาจา มิใช่ทางกายต่างวัตถุกัน ภิกษุต้องใน ขณะเดียวกัน ไม่ก่อน ไม่หลัง ปัญหาข้อนี้ ท่านผู้ฉลาดทั้งหลายคิดกันแล้ว. [๑,๓๒๙] ไม่เสพเมถุนนั้นในสตรี ๓ จำพวก บุรุษ ๓ จำพวก คนไม่ประเสริฐ ๓ จำพวก และบัณเฑาะก์ ๓ จำพวก และ ไม่ประพฤติเมถุนในอวัยวะที่ปรากฏ แต่ ความขาดย่อมมีเพราะเมถุนธรรมเป็นปัจจัย ปัญหาข้อนี้ ท่านผู้ฉลาดทั้งหลายคิดกันแล้ว. [๑,๓๓๐] ขอจีวรกะมารดา และไม่ ได้น้อมลาภไปเพื่อสงฆ์ เพราะเหตุไร ภิกษุ นั้นจึงต้องอาบัติ แต่ไม่ต้องอาบัติเพราะ บุคคลผู้เป็นญาติ ปัญหาข้อนี้ ท่านผู้ฉลาด ทั้งหลายคิดกันแล้ว.

หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ