เล่มที่ 80
ส่วนที่ 135
หมวดหมู่: พระอภิธรรมปิฎก ประเภทเนื้อหา: อภิธรรม ลำดับที่: 135
เนื้อหา
ป. ถ้าอย่างนั้น ก็ไม่พึงกล่าว หยั่งเห็นบุคคลได้โดย สัจฉิกัตถปรมัตถะ น่ะสิ. ส. ท่านหยั่งเห็นบุคคลโดยสัจฉิกัตถปรมัตถะ หรือ ? ส. พระผู้มีพระภาคเจ้า มีปกติตรัสคำจริง ตรัส- สมกาล ตรัสเรื่องที่เป็นจริง ตรัสถูกต้อง ตรัส ไม่ผิด ตรัสไม่คลาดเคลื่อน มิใช่หรือ ? ส. พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า หม้อเนยใส หรือ ? ส. ใคร ๆ ที่ทำหม้อเนยใสมีอยู่ หรือ ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯ ล ฯ ๑. เทียบ อภิ. ปุ. ๓๖/๑๐๓. ส. ถ้าอย่างนั้นไม่พึงกล่าวว่า หยั่งเห็นบุคคลได้โดย สัจฉิกัตถปรมัตถะ หรือ ? ส. ท่านหยั่งเห็นบุคคลโดยสัจฉิกัตถปรมัตถะหรือ ? ป. พระผู้มีพระภาคเจ้า มีปกติตรัสคำจริง ตรัส- สมกาล ตรัสเรื่องที่เป็นจริง ตรัสถูกต้อง ตรัส ไม่ผิด ตรัสไม่คลาดเคลื่อน มิใช่หรือ ? ส. พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่าหม้อน้ำมัน...หม้อน้ำ ผึ้ง...หม้อน้ำอ้อย...หม้อน้ำนม...หม้อน้ำ... ภาชนะน้ำดื่ม...กระติกน้ำดื่ม...ขันน้ำดื่ม... ส. ยาคูบางอย่าง เป็นของเที่ยง ยั่งยืน คงทน มี อันไม่แปรไปเป็นธรรมดา หรือ ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯ ล ฯ ส. ถ้าอย่างนั้น ก็ไม่พึงกล่าวว่า หยั่งเห็นบุคคลได้ โดยสัจฉิกัตถปรมัตถะ น่ะสิ ฯ ล ฯ ย่อ. ในปัญหาอาศัยภพ. คำว่า ภพ ได้แก่ อุปปัตติภพ ได้แก่ภพ คือการเกิด. ในปัญหาของผู้เสวยเวทนา อธิบายว่า พระโยคาวจรผู้เสวย อยู่ซึ่งเวทนา ผู้มีเวทนาอันกำหนดแล้วเที่ยวย่อมรู้ชัด ส่วนพาลปุถุชน ย่อมไม่รู้. ปัญหามีคำว่า กายานุปัสสนาเป็นต้น มีเนื้อความง่ายทั้งนั้น ในกถาเบื้องต้นว่า โมฆราช เธอจงเป็นผู้มีสติทุกเมื่อ หยั่งเห็น โลกโดยความเป็นของสูญ เป็นต้น อธิบายว่า จงพิจารณาโลก คือขันธ์ ด้วยสามารถแห่งความเป็นของว่างเปล่าจากสัตว์.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน