เล่มที่ 79
ส่วนที่ 151
หมวดหมู่: พระอภิธรรมปิฎก ประเภทเนื้อหา: อภิธรรม ลำดับที่: 151
เนื้อหา
๑๐. บุคคลผู้มีสัญโญชน์ในภายใน บุคคลผู้มีสัญโญชน์ในภายนอก ๑๑. บุคคลผู้ไม่มักโกรธ บุคคลผู่ไม่ผูกโกรธ ๑๒. บุคคลผู้ไม่ลบหลู่บุญคุณของผู้อื่น บุคคลผู่ไม่ตีเสมอผู้อื่น ๑๓. บุคคลผู้ไม่มีความริษยา บุคคลผู้ไม่มีความตระหนี่ ๑๔. บุคคลผู้ไม่โอ้อวด บุคคลผู้ไม่มีมารยา ๑๕. บุคคลผู้มีหิริ บุคคลผู้มีโอตตัปปะ ๑๖. บุคคลผู้ว่าง่าย บุคคลผู้มีมิตรดี ๑๗. บุคคลผู้มีทวารอันคุ้มครองแล้วในอินทรีย์ทั้งหลาย บุคคลผู้รู้ประมาณในโภชนะ ๑๘. บุคคลผู้มีสติตั้งมั่น บุคคลผู้มีสัมปชัญญะ ๑๙. บุคคลผู้ถึงพร้อมด้วยศีล บุคคลผู้พร้อมด้วยทิฏฐิ ๒๑. บุคคล ๒ จำพวกที่ให้อิ่มได้ยาก ๒๒. บุคคล ๒ จำพวกที่ให้อิ่มได้ง่าย ๒๓. อาสวะย่อมเจริญแก่บุคคล ๒ จำพวก ๒๔. อาสวะย่อมไม่เจริญแก่บุคคล ๒ จำพวก ๒๖. บุคคลผู้อิ่มแล้ว บุคคลผู้ให้คนอื่นอิ่ม ๑. บุคคลผู้ไม่มีความหวัง บุคคลผู้มีความหวัง บุคคลผู้มีความหวังปราศไปแล้ว ๒. บุคคลเปรียบด้วยคนไข้ ๓ จำพวก ๓. บุคคลผู้ชื่อว่า กายสักขีะ บุคคลผู้ชื่อว่า ทิฏฐิปัตตะ บุคคลผู้ชื่อว่า สัทธาวิมุต ๔. บุคคลผู้มีวาจาเหมือนคูถ บุคคลผู้มีวาจาเหมือนดอกไม้ บุคคลผู้มีวาจาเหมือนน้ำผึ้ง ๕. บุคคลผู้มีจิตเหมือนแผลเรื้อรัง บุคคลผู้มีจิตเหมือนฟ้าแลบ บุคคลผู้มีจิตเหมือนฟ้าผ่า
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน