พระอภิธรรมปิฎก ธรรมสังคณี เล่ม ๑ ภาค ๑

สาขลฺยญฺจ ความเป็นผู้มีวาจาอ่อนหวาน ปฏิสนฺถาโร จ การปฏิสันถา...

หมวดหมู่: พระอภิธรรมปิฎก ประเภทเนื้อหา: อภิธรรม ลำดับที่: 143


เนื้อหา

สาขลฺยญฺจ ความเป็นผู้มีวาจาอ่อนหวาน ปฏิสนฺถาโร จ การปฏิสันถาร อินฺทฺริเยสุ อคุตฺตทฺวารตา ความเป็นผู้ไม่สำรวมในอินทรีย์ โภชเน อมตฺตญฺญุตา จ ความเป็นผู้ไม่รู้ประมาณในโภชนาหาร อินฺทฺริเยสุ คุตฺตทฺวารตา จ ความเป็นผู้สำรวมในอินทรีย์ ๖ โภชเน มตฺตญฺญุตา จ ความเป็นผู้รู้ประมาณในโภชนาหาร มุฏฺ€สจฺจญฺจ ความเป็นผู้ไม่มีสติ อสมฺปชญฺญฺจ ความเป็นผู้ไม่มีสัมปชัญญะ สติ จ สติ สมฺปชญฺญฺจ สัมปชัญญะ ปฏิสงฺขานพลญฺจ กำลังคือการพิจารณา ภาวนาพลญฺจ กำลังคือภาวนา สมโถ จ สมถะ วิปสฺสนา จ วิปัสสนา สมถนิมิตฺตญฺจ นิมิตคือสมถะ ปคฺคาหนิมิตฺตญฺจ นิมิตคือความเพียร ปคฺคาโห จ ความเพียร อวิกฺเขโป จ ความไม่ฟุ้งซ่าน สีลวิปตฺติ จ ความวิบัติแห่งศีล ทิฏฺ€ิวิปตฺติ จ ความวิบัติแห่งทิฏฐิ สีลสมฺปทา จ ความสมบูรณ์แห่งศีล ทิฏฺ€ิสมฺปทา จ ความสมบูรณ์แห่งทิฏฐิ สีลวิสุทฺธิ จ ความหมดจดแห่งศีล ทิฏฺ€ิวิสุทฺธิ จ ความหมดจดแห่งทิฏฐิ ทิฏฺ€ิวิสุทธิ โข ปน ความหมดจดแห่งทิฏฐิ ยถาทิฏฺ€ิสฺส จ ปธานํ ความเพียรแห่งบุคคลผู้มีทิฏฐิอันหมดจด สํเวโค จ สํเวชนิเยสุ €าเนสุ ความสลดใจในฐานะเป็นที่ตั้งแห่งความ สลดใจ สํวิคฺคสฺส จ โยนิโส ปธานํ ความพยายามโดยแยบคายของบุคคลผู้มี ความสลดใจ


เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน