เล่มที่ 74
พึงเจาะจงกล่าวบารมีที่เหลือของพระโพธิสัตว์นั้น โดยนัยดังได้ก...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 320
เนื้อหา
พึงเจาะจงกล่าวบารมีที่เหลือของพระโพธิสัตว์นั้น โดยนัยดังได้กล่าว แล้วในหนหลังนั่นแล. อนึ่ง พึงประกาศคุณานุภาพมีอาทิอย่างนี้คือ การที่พระโพธิสัตว์แม้ ถูกยิงด้วยลูกศรอาบยาพิษ โดยเข้าไปข้างขวาแล้วทะลุออกข้างซ้ายไม่แสดง อาการเจ็บปวดแต่อย่างไร แล้วยังค่อย ๆ วางหม้อน้ำลงบนแผ่นดิน. ความ ไม่มีวิการทางจิตในบุคคลผู้ฆ่า แม้ไม่รู้จักก็เหมือนรู้จัก. การเปล่งเสียงด้วย คำน่ารัก. ความเศร้าโศกเพียงว่า เราเสื่อมจากบุญ คือการบำรุงมารดาบิดา. เมื่อโรคหายยังตั้งความกรุณา และเมตตา แล้วแสดงธรรมถวายพระราชา. การให้โอวาท จบ อรรถกถาสุวรรณสามจริยาที่ ๑๓ ว่าด้วยจริยาวัตรของพระเจ้าเอกราช อีกเรื่องหนึ่ง ในกาลเมื่อเราเป็นพระราชา ปรากฏพระนามว่าเอกราช ในกาลนั้น เรา อธิษฐานศีลอันบริสุทธิ์ยิ่ง ปกครองแผ่นดิน ใหญ่ สมาทานกุศลกรรมบถ ๑๐ ประการ ประพฤติโดยไม่มีเศษ สงเคราะห์มหาชน ด้วยสังคหวัตถุ ๔ ประการ เมื่อเราเป็นผู้ไม่ ประมาทในประโยชน์โลกนี้และโลกหน้าด้วย อาหารอย่างนี้ พระเจ้าโกศลพระนามว่า ทัพพเสนะ ยกกองทัพมาซึ่งเอาพระนครเรา ได้ ทรงทำข้าราชการ ชาวนิคม พร้อมด้วย ทหาร ชาวชนบท ให้อยู่ในเงื้อมพระหัตถ์ ทั้งหมดแล้ว ตรัสสั่งให้ฝังเราเสียในหลุม เรา เห็นพระเจ้าทัพพเสนะกับหมู่อำมาตย์ ชิงเอา ราชสมบัติอันมั่งคั่งภายในพระนครของเรา เหมือนบุตรสุดที่รัก ฉะนั้น ผู้เสมอด้วย เมตตาของเราไม่มี นี้เป็นเมตตาบารมีของเรา ฉะนี้แล.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน