เล่มที่ 74
จบ อรรถกถาทุติยวรรค เป็นการชี้แจงศีลบารมีโดยวิเศษอันสงเคราะห...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 255
เนื้อหา
จบ อรรถกถาทุติยวรรค เป็นการชี้แจงศีลบารมีโดยวิเศษอันสงเคราะห์เข้าในจริยา ๑๐ อย่าง. ๑. สีลวนาคจริยา ๒. ภูริทัตตจริยา ๓. จัมเปยยกจริยา ๔. จูฬโพธิจริยา ๕. มหิสราชจริยา ๖. รุรุมิคจริยา ๗. มาตังคจริยา ๘. ธรรมเทวปุตตจริยา ๙. ชยทิสจริยา ๑๐. สังขปาลจริยา จริยา ทั้งหมดนี้เป็นกำลังของศีล เป็นบริขารของศีล เราให้สละชีวิตตามรักษาศีล เราผู้เป็นสังขปาลนาคราช ได้มอบชีวิตให้แก่คนใดคนหนึ่ง แม้ตลอดกาล ทุกเมื่อ เหตุนั้น จริยานั้นจึงเป็นศีลบารมี ฉะนี้แล. ว่าด้วยจริยาวัตรของยุธัญชยกุมาร ในกาลเมื่อเราเป็นพระราชโอรส ( ของ พระเจ้าสัพพทัตตราช ) นามว่ายุธัญชัย มี บริวารยศหาประมาณมิได้ สลดใจเพราะได้ เห็นหยาดน้ำค้างอันเหือดแห้งเพราะแสง อาทิตย์ เราทำความเป็นอนิจจังนั้นแลให้เป็น ปุเรจาริก พอกพูนความสังเวช เราถวายบังคม พระมารดาและพระบิดาแล้ว ทูลขอบรรพชา มหาชนพร้อมทั้งชาวนิคมทั้งชาวจังหวัด ประ- นมอัญชลีอ้อนวอนเรา พระบิดาตรัสว่า วันนี้ เจ้าจงปกครองแผ่นดินอันกว้างใหญ่ไพศาลเถิด ลูก เมื่อมหาชนพร้อมทั้งพระราชบิดา นาง สนม ชาวนคม และชาวแว่นแคว้น ร้องไห้ ร่ำไรควรสงสาร เราไม่ห่วงใยสละไปแล้ว เรา สละราชสมบัติในแผ่นดินหมู่ญาติ บริวารชน และยศศักดิ์ทั้งสิ้นได้ไม่คิดถึงเลย เพราะเหตุ แห่งโพธิญาณ เราจะเกลียดพระมารดาพระบิดา ก็หามิได้ เราจะเกลียดยศศักดิ์อันยิ่งใหญ่ก็หา มิได้ แต่พระสัพพัญญุตญาณเป็นที่รักของเรา ฉะนั้น เราจึงสละราชสมบัติ ฉะนี้แล.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน