เล่มที่ 74
พระมหาสัตว์เมื่อจะประกาศอัธยาศัยของตนอย่างนี้ จึงแสดงธรรม แก...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 205
เนื้อหา
พระมหาสัตว์เมื่อจะประกาศอัธยาศัยของตนอย่างนี้ จึงแสดงธรรม แก่เทวดา. กระบือนั้นล่วงไป ๒-๓ วัน ก็ได้ไปที่อื่น. กระบือดุตัวอื่นได้ ไปตั้งหลักฐานอยู่ ณ ที่นั้นเพราะเป็นที่อยู่สบาย. ลิงชั่วสำคัญว่ากระบือตัวนี้ ก็คือกระบือตัวนั้นนั่นเองจึงขึ้นหลังกระบือดุนั้น แล้วได้ทำอนาจารในที่นั้น อย่างเดียวกัน. กระบือตัวนั้นจึงสลัดลิงให้ตกลงบนพื้นดินเอาเขาขวิดที่ หัวใจ เอาเท้าเหยียบจนแหลกเหลวไป. มหิสราชในครั้งนั้น พระโลกนาถในครั้งนี้. แม้ในมหิสราชสะจุริยานี้ พึงเจาะจงกล่าวถึงบารมีที่เหลือของพระ- โพธิสัตว์นั้นตามสมควรโดยนัยดังกล่าวแล้วในหนหลังนั่นแล. อนึ่งพึงทราบ คุณานุภาพของพระมหาสัตว์ในจริยานี้ ดุจในหัตถินาคจริยา ภูริทัตตจริยา จัมเปยยจริยา และนาคราชจริยา. อีกเรื่องหนึ่ง ในกาลเมื่อเราเป็นพระยาเนื้อ ชื่อรุรุ มีขนสีเหลืองคล้ายหลอมทองคำ ประ- กอบด้วยศีลอันบริสุทธิ์ยิ่ง เราเข้าไปอาศัยอยู่ ณ ประเทศน่ารื่นรมย์ เป็นรมณียสถาน สงัด เงียบปราศจากมนุษย์ เป็นที่ยินดีแห่งใจ ใกล้ ฝั่งคงคา ครั้งนั้น บุรุษถูกเจ้าหนี้ทวงถาม จึง โดดลงในแม่น้ำ ในกระแสน้ำข้างเหนือ ด้วย โดดว่า เราจะเป็นหรือตายก็ตามที เขาถูกกระแส น้ำพัดไปในแม่น้ำใหญ่ ตลอดคืน ตลอดวัน ร้องไห้คร่ำครวญขอความช่วยเหลือ ลอยไปใน ท่ามกลางคงคา เราฟังเสียงของเขาผู้ร้องไห้คร่ำ ครวญขอความช่วยเหลือแล้ว ไปยืนอยู่ที่ฝั่ง คงคา ได้ถามว่า ท่านเป็นใคร เขาอันเราถาม แล้ว ได้แจ้งเหตุของตนในกาลนั้นว่า เราเป็น ผู้ถูกเจ้าหนี้ทำให้สะดุ้งกลัว จึงแล่นมายังมหา- นทีนี้ เราทำความกรุณาแก่เขา สละชีวิตของเรา ว่ายน้ำไปนำเขามาในเวลากลางคืนข้างแรม เรา รู้กาลว่า เขาหายเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้าแล้วได้ กล่าวกะเขาดังนี้ว่า เราจะขอพรกะท่านสักข้อ หนึ่ง คือท่านอย่าบอกเราแก่ใคร ๆ เขาไปยัง พระนครแล้ว พระราชาตรัสถาม จึงกราบทูล เพราะต้องการทรัพย์ เขาได้พาพระราชาเข้ามา ยังที่อยู่ของเรา เรากราบทูลเหตุการณ์ทุกอย่าง แด่พระราชา พระราชาทรงสดับคำของเราแล้ว ทรงสอดลูกศรจะยิงบุรุษนั้น ตรัสว่า เราจักฆ่า คนลามกผู้ประทุษร้ายมิตรเสียในที่นี้แหละ เรา ตามรักษาคนประทุษร้ายมิตรนั้น ได้มอบตน ของเราถวายว่า ข้าแต่มหาราชา ขอได้ทรงโปรด งดก่อนเถิดพระเจ้าข้า ข้าพระบาทจะกระทำ ตามพระราชประสงค์ของพระองค์ เราตาม รักษาศีลของเรา ไม่ใช่เราตามรักษาชีวิตของเรา เพราะในกาลนั้น เราเป็นผู้มีศีลเพราะเหตุแห่ง โพธิญาณนั่นเอง ฉะนี้แล.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน