เล่มที่ 74
อะไรเกิดแก่พระคุณท่าน พระคุณท่าน ไม่ปล่อย พระคุณท่านไม่ปล่อย...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 197
เนื้อหา
อะไรเกิดแก่พระคุณท่าน พระคุณท่าน ไม่ปล่อย พระคุณท่านไม่ปล่อยอะไรตลอด ชีวิต พระคุณท่านห้ามความโกรธนั้นอย่างไร ดุจฝนตกหนักห้ามธุลีฉะนั้นดังนี้. ในบทเหล่านั้น บทว่า อุปฺปชฺชิ เกิดขึ้นแล้ว คือ ความโกรธ เกิดขึ้นครั้งเดียว ไม่เกิดอีก. บทว่า น มุจฺจิตฺถ ไม่ปล่อย คือไม่ปล่อย ออกด้วยให้เกิดกายวิการและวจีวิการ. อธิบายว่า ไม่ปล่อยความโกรธนั้น ให้เป็นไปในภายนอก. บทว่า รชํว วิปุลา วุฏฺ ิ ความว่า อาตมาระงับ ความโกรธนั้น ห้ามไว้ เหมือนสายฝนในมิใช่ฤดูกาลตกอย่างหนักขจัดธุลี อันเกิดขึ้นในเดือนสุดท้ายของฤดูร้อนเป็นปกติ ฉะนั้น. ลำดับนั้น พระมหาบุรุษเมื่อจะประกาศโทษของความโกรธ โดย ประการต่าง ๆ แด่พระราชานั้น จึงแสดงธรรมด้วยคาถาเหล่านี้ว่า :- เมื่อความโกรธใดเกิดขึ้น ย่อมไม่เห็น ประโยชน์ เมื่อความโกรธไม่เกิดย่อมเห็น เป็นอย่างดี. ความโกรธนั้นเป็นโคจรของตน ไร้ปัญญา เกิดขึ้นแก่อาตมา อาตมาใช่ปล่อย ออก. เหล่าอมิตรผู้แสวงหาทุกข์ ย่อมยินดี ด้วยความโกรธใดที่เกิดแล้ว ความโกรธนั้น เป็นโคจรของคนไร้ปัญญา เกิดขึ้นแล้วแก่ อาตมา อาตมาไม่ปล่อยออก. อนึ่ง เมื่อ ความโกรธใดเกิดขึ้นบุคคลย่อมไม่รู้สึกถึง ประโยชน์ตน ความโกรธนั้นเป็นโคจรของ คนไร้ปัญญา เกิดขึ้นแก่อาตมา อาตมาไม่ ปล่อยออก.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน