เล่มที่ 74
ก็พระโพธิสัตว์ครั้นดำริอย่างนี้แล้ว จึงยืนเฉยไม่ไหวติง
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 165
เนื้อหา
ก็พระโพธิสัตว์ครั้นดำริอย่างนี้แล้ว จึงยืนเฉยไม่ไหวติง. ควาญช้าง หยั่งลงสู่สระประทุม เห็นลักษณะสมบัติของพระโพธิสัตว์นั้นจึงกล่าวว่า มานี่แน่ะลูก แล้วจับที่งวงเช่นกับพวงเงินไปถึงกรุงพาราณสีใน ๗ วัน. ควาญช้างเมื่อถึงระหว่างทางได้ส่งข่าวถวายพระราชาให้ทรงทราบ. พระราชา ทรงให้ตกแต่งพระนคร. ควาญช้างนำพระโพธิสัตว์ซึ่งมีสายรัดทำด้วยกลิ่น หอมประดับประดาตกแต่งแล้วไปสู่โรงช้างวงด้วยม่านอันวิจิตรกราบทูลพระ- ราชาให้ทรงทราบ. พระราชาทรงถือโภชนะมีรสเลิศต่าง ๆ ไปให้แก่พระ- โพธิสัตว์. พระโพธิสัตว์มิได้ทรงรับโภชนาหารด้วยดำริว่า เราเว้นมารดา เสียแล้ว จักไม่รับอาหาร. แม้พระราชาขอร้องก็ไม่รับ กล่าวว่า :- มารดาผู้น่าสงสาร ตาบอด ไม่มีผู้ดูแล จะถูกตอดำเท้าตกภูเขาจัณโฑรณะ. พระราชาทรงสดับดังนั้นแล้ว ตรัสถามว่า :- ท่านมหานาค ใครคือมารดาของท่าน ตาบอด ไม่มีผู้ดูแล จะถูกตอตำเท้าตกภูเขา จัณโฑรณะ. ข้าแต่มหาราช มารดาของข้าพระองค์ ตาบอด ไม่มีผู้ดูแลจะถูกตอตำเท้าตกภูเขา จัณโฑรณะ. เมื่อพระโพธิสัตว์ทูลว่า วันนี้เป็นวันที่ ๗. มารดาของข้าพระองค์ ยังไม่ได้อาหารเลย. เพราะฉะนั้นพระราชาจึงตรัสว่า :- พวกท่านจงปล่อยมหานาค มหานาคนี้ เลี้ยงมารดา ขอมหานาคจงอยู่อย่างสงบกับ มารดาพร้อมด้วยญาติเถิด.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน