เล่มที่ 74
สังขารทั้งหลายไม่เที่ยงหนอ มีการเกิด ขึ้นและมีความเสื่อมไปเป...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 62
เนื้อหา
สังขารทั้งหลายไม่เที่ยงหนอ มีการเกิด ขึ้นและมีความเสื่อมไปเป็นธรรมดา สังขาร ทั้งหลาย ครั้นเกิดขึ้นแล้วก็ดับไป การเข้าไป สงบสังขารเหล่านั้นเป็นสุข. เมื่อสิ้นสุดพระชนมายุ ก็ได้เสด็จสู่พรหมโลก. พระนางสุภัททาเทวีในครั้งนั้น ได้เป็นพระมารดาพระราหุลในครั้ง นี้. ปริณายกแก้ว คือ พระราหุล. บริษัทที่เหลือ คือ พุทธบริษัท. ส่วน พระราชามหาสุทัศนะ คือ พระโลกนาถ. แม้ในจริยานี้เป็นอันได้บารมี ๑๐ โดยสรุป. ทานบารมีเท่านั้นมาใน บาลี เพราะอัธยาศัยในการให้กว้างขวางมาก. ธรรมที่เหลือมีนัยดังกล่าว แล้วในหนหลังนั้นแล. อนึ่ง พึงเจาะจงลงไปถึงคุณานุภาพมีอาทิอย่างนี้ว่า แม้ดำรงอยู่ใน ความเป็นใหญ่ในทวีปทั้ง ๔ อันรุ่งเรืองด้วยรตนะ ๗ อย่างมากมาย ก็ไม่พอ ใจโภคสุขเช่นนั้น ข่มกามวิตกเป็นต้นแต่ไกล ยังกาลเวลาให้น้อมไปด้วย สมาบัติตลอด ๘๔,๐๐๐ ปี ของผู้ประพฤติในมหาทานเห็นปานนั้น แม้ กระทำธรรมกถาปฏิสังยุตด้วยความเป็นของไม่เที่ยงเป็นต้น ก็ไม่ทอดทิ้ง ความขวนขวายในวิปัสสนาในที่ทั้งปวง. ว่าด้วยจริยาวัตรของมหาโควินทพราหมณ์ อีกเรื่องหนึ่ง ในกาลเมื่อเราเป็นพราหมณ์ นามว่ามหาโควินท์ เป็นปุโรหิตของพระราชา พระองค์ อันนรชนและเทวดาบูชา ในกาล นั้น เครื่องบรรณาการอันใดในราชอาณาจักร ทั้ง ได้มีแล้วแก่เรา เราได้ให้มหาทานร้อย ล้านแสนโกฏิ เปรียบด้วยสาครด้วยบรรณา- การนั้น เราจะเกลียดทรัพย์และข้าวเปลือกก็ หามิได้ และเราจะไม่มีการสั่งสมก็หามิได้ แต่ พระสัพพัญญุตญาณเป็นที่รักของเรา ฉะนั้น เราจึงให้ทานอย่างประเสริฐ ฉะนี้แล.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน