เล่มที่ 72
ดิฉันนำผ้ามาจากกองหยากเยื่อ ป่าช้า และถนนเอามาทำเป็นผ้าสังฆา...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 260
เนื้อหา
ดิฉันนำผ้ามาจากกองหยากเยื่อ ป่าช้า และถนนเอามาทำเป็นผ้าสังฆาฏิ ทรงจีวรอัน เศร้าหมอง พระพิชิตมารผู้เป็นนายกชั้นพิเศษ ทรงพอพระทัยในคุณสมบัติ คือ การทรงจีวรอัน เศร้าหมองนั้น จึงทรงตั้งดิฉันไว้ในตำแหน่ง เอตทัคคะ ในบริษัททั้งหลาย ดิฉันเผากิเลสทั้งหลายแล้ว. . . คำสอน ของพระพุทธเจ้าดิฉันทำเสร็จแล้ว. ทราบว่า ท่านพระกิสาโคตมีภิกษุณีได้กล่าวคาถาเหล่า ด้วยประ- การฉะนี้แล. ว่าด้วยบุพจริยาของพระธรรมทินนาเถรี [๑๖๓] ในกัปที่หนึ่งแสนแต่ภัทรกัปนี้ พระพิชิตมารผู้เป็นนายกของโลก พระนามว่า ปทุมุตตระ ผู้ทรงรู้จบธรรมทั้งปวง เสด็จอุบัติ ขึ้นแล้ว ครั้งนั้น ดิฉันเกิดในสกุลหนึ่งในเมือง หังสวดี รับจ้างทำการงานของคนอื่น เป็นผู้มี ปัญญาสำรวมอยู่ในศีล พระเถระนามว่าสุชาตะ อัครสาวกของพระพุทธเจ้า พระนามว่าปทุมุตตระ ออกจากวิหารไปเพื่อบิณฑบาต เวลานั้น ดิฉันเอาหม้อไปตักน้ำ เห็น ท่านแล้วเลื่อมใส ได้ถวายขนมด้วยมือของตน ท่านรับแล้วนั่งฉัน ณ ที่นั้นแหละ ดิฉัน นิมนต์ท่านไปสู่เรือน ได้ถวายโภชนะแก่ท่าน ต่อมา นายของดิฉันทราบเข้าแล้วมีความ ยินดี ได้แต่งดิฉันให้เป็นลูกสะใภ้ของท่าน ดิฉัน ไปกับแม่ผัว ได้ถวายอภิวาทพระสัมพุทธเจ้า ครั้งนั้น พระบรมศาสดาทรงประกาศตั้ง ภิกษุณีองค์หนึ่งผู้เป็นธรรมกถึก ในตำแหน่ง เอตทัคคะ ดิฉันได้ฟังพระพุทธพจน์นั้นแล้ว มี ความยินดี นิมนต์พระสุคตเจ้าพร้อมด้วยพระสงฆ์ ถวายมหาทานแล้ว ปรารถนาตำแหน่งนั้น.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน