เล่มที่ 72
ครั้งนั้น บุรุษผู้หนึ่งเห็นเข้าแล้ว พาเข้า ไปเฝ้าพระพุทธเจ้า...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 259
เนื้อหา
ครั้งนั้น บุรุษผู้หนึ่งเห็นเข้าแล้ว พาเข้า ไปเฝ้าพระพุทธเจ้า ผู้เป็นหมอดีเลิศอุดม ดิฉัน ได้ทูลว่า ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ขอพระองค์ได้ โปรดประทานยาที่แก้บุตรตายให้กลับเป็นเถิด พระพิชิตมาร ผู้ฉลาดในอุบายแนะนำ รับสั่งว่า ในเรือนใดไม่มีคนตาย ท่านจงไปหา เมล็ดพันธุ์ผักกาดจากเรือนนั้นมา ครั้งนั้น ดิฉัน เที่ยวไปหาจนทั่วเมืองสาวัตถี ไม่ได้เมล็ดพันธุ์ ผักกาดในเรือนใดที่ไม่มีคนตายเพราะฉะนั้น ดิฉัน จึงกลับได้สติทิ้งศพเสีย แล้วเข้าไปเฝ้าพระ- พุทธเจ้าผู้เป็นนายกของโลก พระบรมศาสดาผู้มี พระกระแสเสียงอันไพเราะ ทอดพระเนตรเห็น ดิฉันแต่ที่ไกล แล้วตรัสว่า ก็ความเป็นอยู่เพียงวันเดียว ของบุคคล ผู้พิจารณาเห็นความเกิดและความเสื่อมไป ประ- เสริฐกว่าความเป็นอยู่ ๑๐๐ ปี ของบุคคลผู้มิได้ พิจารณาเห็นความเกิดขึ้นและความเสื่อมไป. อนิจจตาธรรมนี้ ไม่ใช่ธรรมเฉพาะบ้าน ไม่ใช่ธรรมเฉพาะนิคม ไม่ใช่ธรรมเฉพาะสกุล เดียว เป็นธรรมของโลกทั้งปวงพร้อมทั้งเทวโลก. ดิฉันนั้น ได้สดับคาถาเหล่านี้แล้ว ยัง ธรรมจักษุให้หมดจดวิเศษ เมื่อรู้สัทธรรมแล้วได้ ออกบวช แม้เมื่อบวชแล้วอย่างนั้น ประกอบความ เพียรในพุทธศาสนา ไม่นานช้าก็ได้บรรลุอรหัต- ผล ดิฉันเป็นผู้มีความชำนาญในฤทธิ์ และ ทิพโสตธาตุ รู้วาระจิตของผู้อื่น เป็นผู้กระทำ ตามคำสอนของพระศาสดา ดิฉันรู้ปุพเพนิวาสญาณ และทิพยจักษุ อันหมดจดวิเศษ ยังอาสวะทั้งปวงให้สิ้นไปแล้ว เป็นผู้บริสุทธิ์ หมดมลทินด้วยดี ดิฉันบำรุงพระศาสดาแล้ว ปฏิบัติตาม คำสอนของพระพุทธเจ้าเสร็จแล้ว ปลงภาระอัน หนักลงแล้ว ถอนตัณหาอันนำไปสู่ภพขึ้นได้แล้ว ดิฉันบรรลุประโยชน์ คือ ธรรมเป็นที่สิ้น สังโยชน์ทั้งปวง ที่กุลบุตรทั้งหลายออกบวชเป็น บรรพชิต ต้องการนั้นแล้ว ญาณของดิฉันในอรรถะ ธรรมะ นิรุตติ และปฏิภาณ ญาณของดิฉันไพบูลย์ หมดจด เพราะอำนาจของพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุด.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน