เล่มที่ 72
ในภพหลังครั้งนี้ ดิฉันเป็นพระธิดาที่พอ พระทัยกรุณาโปรดปรานขอ...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 243
เนื้อหา
ในภพหลังครั้งนี้ ดิฉันเป็นพระธิดาที่พอ พระทัยกรุณาโปรดปรานของพระเจ้ามัททราช ใน สากลนครอันอุดม พร้อมกับเมื่อดิฉันเกิด พระนครนั้นได้มี ความเกษมสุข โดยคุณนิรมิตนั้น ชื่อดิฉันปรากฏ ว่า เขมา เมื่อใด ดิฉันเจริญวัยโตเป็นสาว มีรูป และผิวพรรณงาม เมื่อนั้น พระราชบิดาก็โปรด ปรานประทานดิฉันแก่พระเจ้าพิมพิสาร ดิฉันเป็นที่โปรดปรานของพระราชสวามี ยินดีแต่ในการบำรุงรูป ไม่พอใจคนที่กล่าวโทษ รูปเป็นอันมาก. ครั้งนั้น พระเจ้าพิมพิสารโปรดให้นัก ขับร้อง ขับเพลงพรรณาพระมหาวิหารเวฬุวัน ด้วยพระประสงค์จะทรงอนุเคราะห์ดิฉัน ดิฉันสำคัญว่าพระมหาวิหารเวฬุวันอัน เป็นที่ประทับแห่งพระสุคตเจ้าเป็นที่รื่นรมย์ ผู้ ใดยังมิได้เห็นก็จัดว่าผู้นั้นยังไม่เห็นนันทวัน พระมหาวิหารเวฬุวันเป็นดังว่านันทวัน อันเป็นที่เพลิดเพลินของนรชน ผู้ใดได้เห็นแล้ว นับว่าผู้นั้นเห็นซึ่งนันทวันดีแล้ว อันเป็นที่เพลิด เพลินของท้าวอมรินทร์ สักกเทาวราชทวยเทพละนันทวันแล้วลงมา ที่พื้นดิน เห็นพระมหาวิหารเวฬุวันอันน่ารื่นรมย์ เข้าแล้ว ก็อัศจรรย์ใจเพลินชมมิได้เบื่อ พระมหาวิหารเวฬุวันเกิดขึ้นเพราะบุญ ของพระราชา อันบุญญานุภาพแห่งพระพุทธเจ้า ประดับแล้ว ใครเล่าจะกล่าวถึงความเจริญด้วย คุณแห่งพระมหาวิหารเวฬุวันให้จบได้ ครั้งนั้น ดิฉันได้ฟังความสำเร็จแห่ง พระมหาวิหารเวฬุวัน อันเป็นที่ชอบโสตและชอบ ใจแล้ว ประสงค์จะเห็น ดิฉันจึงได้กราบทูล พระราชา.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน