เล่มที่ 68
ฟังเสียงกลองบ้าง เสียงพิณบ้าง เสียงเพลงบ้าง หรือเสียงสูง ๆ ต...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 139
เนื้อหา
ก็ สวนานุตริยะ เป็นอย่างไร ? ดูก่อน ภิกษุทั้งหลาย บุคคลบางคนในโลกนี้ ย่อมไปเพื่อ ฟังเสียงกลองบ้าง เสียงพิณบ้าง เสียงเพลงบ้าง หรือเสียงสูง ๆ ต่ำ ๆ ย่อมไปเพื่อฟังธรรมของ สมณพราหมณ์ผู้เห็นผิด ผู้ปฏิบัติผิด ดูก่อนภิกษุ ทั้งหลาย การฟังนี้มีอยู่ เรามิได้กล่าวว่า ไม่มี ก็ แต่ว่าการฟังนี้ เป็นการฟังอันเลว ฯลฯ ไม่เป็น ไปเพื่อพระนิพพาน. ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ส่วน บุคคลใดแลมีสัทธาตั้งมั่น มีความรักตั้งมั่น มี สัทธาไม่หวั่นไหว มีความเลื่อมใสยิ่ง ย่อมไป เพื่อฟังธรรมของตถาคต หรือของสาวกของตถาคต. ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย การฟังนี้ประเสริฐกว่าการฟัง ทั้งหลาย ย่อมเป็นไปเพื่อความบริสุทธิ์แห่งสัตว์ ทั้งหลาย ฯลฯ เพื่อกระทำให้แจ้งซึ่งพระนิพพาน, ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ข้อที่บุคคลผู้มีสัทธาตั้งมั่น มีความรักตั้งมั่น มีสัทธาไม่หวั่นไหว มีความ เลื่อมใสยิ่ง ย่อมไปฟังธรรมของตถาคตหรือของ สาวกของพระตถาคตนี้ เราเรียกว่า สานานุตริยะ. ทัสนานุตริยะ สวนานุตริยะ เป็นดังนี้. ก็ ลาภานุตริยะ เป็นอย่างไร ? ดูก่อน ภิกษุ บุคคลบางคนในโลกนี้ ย่อมได้บุตรบ้าง ภรรยาบ้าง ทรัพย์บ้าง หรือลาภมากบ้าง น้อยบ้าง หรือได้สัทธาในสมณพราหมณ์ผู้เห็นผิด ผู้ปฏิบัติ ผิด. ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ลาภคือการได้นี้มีอยู่ เรามิได้กล่าวว่า ไม่มี. ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ แต่ว่า ลาภคือการได้นี้เป็นลาภเลว ฯลฯ ไม่เป็น ไปเพื่อพระนิพพาน. ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ส่วน บุคคลใดแล เป็นผู้มีสัทธาตั้งมั่น มีความรักตั้งมั่น มีสัทธาไม่หวั่นไหว มีความเลื่อมใสยิ่ง ย่อมได้ สัทธาในพระตถาคต หรือสาวกของพระตถาคต.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน