เล่มที่ 65
ในปรมัฏฐกสูตรที่ ๕ มีวินิจฉัยดังต
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 543
เนื้อหา
พระอรหันตขีณาสพทั้งหลาย ย่อมไม่กำหนด ย่อมไม่ทำ ตัณหาและทิฏฐิไว้ในเบื้องหน้า แม้ธรรมคือทิฏฐิทั้งหลาย อัน พระอรหันต์เหล่านั้นไม่ปรารถนาเฉพาะแล้ว พระอรหันต์ผู้เป็น พราหมณ์ อันใคร ๆ ไม่พึงนำไปได้ด้วยศีลและพรต ย่อมเป็น ผู้ถึงฝั่ง ไม่กลับมา เป็นผู้คงที่ดังนี้. ในปรมัฏฐกสูตรที่ ๕ มีวินิจฉัยดังต่อไปนี้ :- บทว่า ปรมนฺติ ทิฏฺีสุ ปริพฺพสาโน ความว่า ยึดถืออยู่ใน ทิฏฐิของตน ๆ ว่าสิ่งนี้ยอดเยี่ยม. บทว่า ยทุตฺตรึ กุรุเต ความว่า ย่อมทำสิ่งใด มีศาสดาของตน เป็นต้นให้ประเสริฐที่สุด. บทว่า หีนาติ อญฺเ ตโต สพฺพมาห ความว่า ชันตุชน นั้นกล่าวสิ่งทั้งปวง เว้นศาสดาของตนเป็นต้นนั้น ชื่อว่า อื่นจากสิ่งนั้น ชื่อว่าเหล่านี้เลวทั้งหมด. บทว่า ตสฺมา วิวาทานิ อวีติวตฺโต ความว่า เพราะเหตุนั้น ชันตุชนนั้นย่อมเป็นผู้ไม่ล่วงเลยการทะเลาะเพราะทิฏฐิได้เลย. บทว่า วสนฺติ ความว่า อยู่ด้วยสามารถทิฏฐิที่เกิดขึ้นครั้งแรก. บทว่า สํวสนฺติ ความว่า เข้าไปอยู่. บทว่า อาวสนฺติ ความว่า อยู่โดยวิเศษ. บทว่า ปริวสนฺติ ความว่า อยู่โดยภาวะทุกอย่าง. พระสารีบุตรเถระเมื่อจะยังบทนั้นให้สำเร็จด้วยอุปมา จึงกล่าวคำ เป็นต้นว่า ยถา อาคาริกา วา ดังนี้.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน