เล่มที่ 65
บทว่า ธุวกาลํ ได้แก่ ตลอดกาลไม่ขาด
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 158
เนื้อหา
บทว่า ธุวกาลํ ได้แก่ ตลอดกาลไม่ขาด. บทว่า สตตํ ได้แก่ ไม่มีระหว่าง. บทว่า สมิตํ ได้แก่ เป็นอันเดียวกัน. บทว่า อพฺโพกิณฺณํ ได้แก่ ไม่เจือปนอย่างอื่น. บทว่า โปกฺขานุโปกฺขํ ๑ ความว่าสืบต่อโดยลำดับ ดุจในประโยค เป็นต้นว่า ย่อมปรากฏติดตามกันไปไม่ผิดพลาด. บทว่า อุทกุมฺมิกชาตํ ได้แก่ เหมือนลูกคลื่นในน้ำที่บังเกิด ขึ้น. บทว่า สนฺตติ ได้แก่ ไม่ขาดระยะ. บทว่า สหิตํ ได้แก่ สืบต่อ เป็นอันเดียวกัน ดุจในประโยค เป็นต้นว่าของข้าพเจ้าสืบต่อกัน ของท่านไม่สืบต่อกัน. บทว่า ผุสิตํ ได้แก่ ถูกต้องในที่ลมผ่านไม่ได้ ดุจในประโยค เป็นต้นว่า ขัดกลอน ดังนี้. สองบทว่า ปุเรภตฺตํ ปจฺฉาภตฺตํ กล่าวแบ่งเวลาในกลางวัน ๑. ฉบับเทวนาครี เป็น โปงฺขานุโปงฺขํ. สามบทว่า ปุริมยามํ มชฺฌิมยามํ ปจฺฉิมยามํ กล่าวแบ่งเวลา ในกลางคืน. สองบทว่า กาเฬ ชุณฺเห กล่าวถึงกึ่งเดือน. สามบทว่า วสฺเส เหมนฺเต คิมฺเห กล่าวถึงฤดู. สามบทว่า ปุริเม วโยขนฺเธ มชฺฌิเม วโยขนฺเธ ปจฺฉิเม วโยขนฺเธ กล่าวแบ่งวัย พึงทราบดังนี้. บทเริ่มต้นว่า สโตติ กาเย กายานุปสฺสนาสติปฏฺานํ ภาเวนฺโต สโต จนถึงบทสุดท้ายว่า เอวํ สมุจฺเฉทโต กาเม ปริวชฺเชยฺย ดังนี้ มีเนื้อความตามที่ได้กล่าวแล้วนั่นแล.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน