เล่มที่ 64
ครั้งนั้น เทพบุตรทั้งสามรับคำของเทวดาเหล่านั้นว่า สาธุ ต่างจ...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 536
เนื้อหา
ครั้งนั้น เทพบุตรทั้งสามรับคำของเทวดาเหล่านั้นว่า สาธุ ต่างจำแลง กายกลายเป็นราชสีห์ เสือโคร่ง เสือเหลือง มานอนหมอบเรียงกันอยู่ในมรรคา ที่พระนางเจ้ามัทรีเสด็จมา. ฝ่ายพระนางมัทรีหวั่นพระหฤทัยว่า วันนี้เราฝันร้าย จักหามูลผลาผล ในป่ากลับอาศรมแต่วัน ก็ทรงพิจารณาหามูลผลาผลทั้งหลาย ลำดับนั้น (เกิด ลางร้าย) เสียมหลุดจากพระหัตถ์ของพระนางเจ้า กระเช้าก็หลุดจากพระอังสา พระเนตรเบื้องขวาก็เขม่น พฤกษาชาติที่มีผลก็เป็นเหมือนไม่มีผล พฤกษา- ชาติทีไม่เคยมีผลก็ปรากฏเป็นราวกะว่ามีผล ทิศทั้งปวงก็ไม่ปรากฏ พระนาง เจ้ามัทรีทรงพิจารณาว่า นี่เป็นอย่างไรหนอ ไม่เคยมีมาแต่ก่อนก็มามีในวันนี้ เหตุการณ์อะไรจักมีแก่เรา แก่ลูกทั้งสองของเรา หรือแด่พระเวสสันดรราช- สวามี กระมัง ทรงคิดฉะนี้แล้ว ตรัสว่า เสียมก็ตกจากมือของเรา และนัยน์ตาขวาของ เราก็เขม่น รุกขชาติที่เคยมีผลก็หาผลมิได้ ทิศทั้งปวง เราก็ฟั่นเฟือนลุ่มหลง พระนางเจ้าเสด็จมาสู่อาศรมใน เวลาเย็น ในเมื่อดวงอาทิตย์อัศดงคต พาลมฤคก็ปรากฏ ในหนทาง ครั้นเมื่อพระอาทิตย์โคจรลงต่ำ อาศรมก็ ยังอยู่ไกล เราจักนำมูลผลาผลใดไปแต่ที่นี้ เพื่อพระ- ราชสวามีและลูกทั้งสอง พระราชสวามีและลูกทั้งสอง พึงเสวยมูลผลาผลอันเป็นของเสวยนั้น พระบรม กษัตริย์ผู้ภัสดาเสด็จอยู่ที่บรรณศาลาแต่พระองค์เดียว แท้ ๆ ทรงเห็นว่าเรายังไม่กลับ ก็จะทรงปลอบโยน พระโอรสพระธิดาผู้หิว ลูกทั้งสองของเราเป็นกำพร้า ด้วยความเข็ญใจ เคยเสวยนมเคยเสวยน้ำในเวลาที่คน สามัญเรียกให้อาหารเวลาเย็น ลูกทั้งสองของเราเป็น กำพร้าด้วยความเข็ญใจ เคยลุกยืนรับเรา เหมือนลูก โคอ่อนยืนคอยแม่โคนม ลูกทั้งสองของเราเป็นกำพร้า ด้วยความเข็ญใจ หรือประหนึ่งลูกหงส์ยืนอยู่บนเปือก ตมคอยแม่ ลูกทั้งสองของเราเป็นกำพร้าด้วยความ เข็ญใจ เคยยืนรับเราแต่ที่ใกล้อาศรม ทางเดินไปมี เฉพาะทางเดียว เป็นทางเดินได้คนเดียว เพราะมีสระ และที่ลุ่มลึกอยู่ข้าง ๆ เราไม่เห็นทางอื่นซึ่งจะพึงแยก ไปสู่อาศรม ข้าขอนอบน้อมพระยาพาลมฤคผู้มีกำลัง มากในป่า ท่านทั้งหลายจงเป็นพี่ของข้าโดยธรรม จง ให้มรรคาแก่ข้าผู้ขอเถิด ข้าเป็นมเหสีของพระเวส- สันดรราชบุตรผู้มีสิริ ผู้ถูกเนรเทศจากแคว้น ข้าผู้ อนุวัตรไม่ล่วงเกินพระราชสวามี ดุจนางสิดาผู้อนุวัตร ไม่ล่วงเกินพระรามราชสวามี ฉะนั้น ขอท่านทั้งหลาย จงให้ทางแก่ข้า แล้วไปพบลูกทั้งสอง เพราะถึงเวลา เรียกกินอาหารเย็นแล้ว ส่วนข้าก็จะได้ไปพบชาลีและ กัณหาชินาบุตรบุตรีทั้งสองของข้า รากไม้ผลไม้นี้มี มากและภักษานี้ก็มีไม่น้อย ข้าให้กึ่งหนึ่งแต่มูลผลาผล นั้น แก่ท่านทั้งหลาย ท่านทั้งหลายจงให้บรรดาแก่ข้า ผู้ขอเถิด พระมารดาของพวกข้าเป็นพระราชบุตร และ พระบิดาของพวกข้าก็เป็นพระราชบุตร ท่านทั้งหลาย จงเป็นภาดาของข้าโดยธรรม จงให้มรรคาแก่ข้าผู้ขอ เถิด.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน