เล่มที่ 64
ชูชกผู้เป็นเผ่าพันธุ์พราหมณ์ได้ฟังคำนี้แล้ว ทำ ประทักษิณเจตบ...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 498
เนื้อหา
ชูชกผู้เป็นเผ่าพันธุ์พราหมณ์ได้ฟังคำนี้แล้ว ทำ ประทักษิณเจตบุตร มีจิตยินดีเดินทางไปยังสถานที่ อัจจุตฤาษีอยู่ ดังนี้แล. บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า เยนาสิ ความว่า อัจจุตฤาษีอยู่ในที่ใด ชูชกไปแล้วในที่นั้น. เมื่อชูชกพราหมณ์ภารทวาชโคตรไป ก็ได้พบ พระอัจจุตฤาษี ครั้นได้พบท่านแล้วก็สนทนาปราศรัย กับพระอัจจุตฤาษีว่า พระผู้เป็นเจ้าไม่มีโรคาพาธกระ- มัง พระผู้เป็นเจ้ามีความผาสุกสำราญกระมัง พระผู้ เป็นเจ้ายังอัตภาพให้เป็นไปด้วยการเสาะแสวงหา ผลาหารสะดวกกระมัง มูลผลาหารมีมากกระมัง เหลือบ ยุง และสัตว์เลื้อยคลานที่จะมีน้อยกระมัง ความเบียดเบียนให้ลำบากในวนประเทศที่เกลื่อนไป ด้วยเนื้อร้ายไม่ค่อยมีกระมัง. บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า ภารทฺวาโช ได้แก่ ชูชก. บทว่า อปฺปเมว ได้แก่ น้อยทีเดียว. บทว่า หึสา ได้แก่ ความเบียดเบียนให้ ท่านลำบากด้วยสามารถแห่งสัตว์เหล่านั้น. ดาบสกล่าวว่า ดูก่อนพราหมณ์ รูปไม่ค่อยมีอาพาธสุขสำราญดี ยังอัตภาพให้เป็นไปด้วยเสาะหาผลไม้สะดวกดี และ มูลผลาหารก็มีมาก อนึ่ง เหลือบ ยุง และสัตว์เลื้อย คลานมีบ้างก็เล็กน้อย ความเบียดเบียนให้ลำบากใน วนประเทศที่เกลื่อนไปด้วยเนื้อร้ายก็ไม่ค่อยมีแก่รูป เมื่อรูปอยู่อาศรมหลายพรรษา รูปนี้ได้รู้จักอาพาธที่ ทำใจไม่ให้ยินดีเกิดขึ้นเลย ดูก่อนมหาพราหมณ์ ท่าน มาดีแล้วและมาไกลก็เหมือนใกล้ เชิญเข้าข้างใน ขอ ให้ท่านเจริญเถิด ชำระล้างเท้าของท่านเสีย.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน