เล่มที่ 64
บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า ปรุฬฺหกจฺฉนขโลมา ความว่า มีขน รักแร้ง...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 434
เนื้อหา
บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า ปรุฬฺหกจฺฉนขโลมา ความว่า มีขน รักแร้งดก มีเล็บงอก มีขนดก คือมีเล็บยาว มีขนยาว มีขนเกิดที่รักแร้, รักแร้ด้วย เล็บด้วย ขนด้วย เรียกว่า กจฺฉนขโลมา รักแร้ เล็บ ขน ของพราหมณ์เหล่าใดงอกแล้ว พราหมณ์เหล่านั้นชื่อว่าเป็นผู้มีรักแร้ เล็บและ ขนงอกแล้ว. พราหมณ์ทั้ง ๘ กราบทูลว่า ข้าแต่สมมติเทพ ข้าพระองค์ทั้งหลายจะทูลขอ รัตนะซึ่งยังแคว้นแห่งชาวสีพีให้เจริญ ขอพระองค์ โปรดพระราชทานช้างตัวประเสริฐซึ่งมีงาดุจงอนไถ สามารถเป็นราชพาหนะ. บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า อุรุฬฺหวํ ได้แก่ สามารถเป็นราชพาหนะ ได้. พระมหาสัตว์ได้ทรงสดับคำนั้นแล้ว ทรงดำริว่า เราใคร่จะบริจาค ทานเป็นไปภายใน ตั้งแต่ศีรษะเป็นต้น พราหมณ์เหล่านั้นมาขอทานเป็นไปภาย นอกกะเรา แม้อย่างนั้นเราจะยังความปรารถนาของพราหมณ์เหล่านั้นให้ บริบูรณ์ ประทับอยู่บนคอช้างตัวประเสริฐ ตรัสคาถานี้ว่า เราจะให้ช้างพลายซับมันตัวประเสริฐ เป็นช้าง ราชพาหนะสูงสุด ที่พราหมณ์ทั้งหลายขอเรา เรามิได้ หวั่นไหว. ครั้นตรัสปฏิญญาฉะนี้แล้ว พระราชาผู้ผดุงรัฐสีพีให้เจริญ มีพระหฤทัยน้อม ไปในการบริจาคทาน เสด็จลงจากคอช้าง พระราช- ทานทานแก่พราหมณ์ทั้งหลาย. บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า อุปคุยฺหํ ได้แก่ ราชพาหนะ. บทว่า จาคาธิมานโส ได้แก่ มีพระหฤทัยยิ่งด้วยการบริจาค. บทว่า อทา ความ ว่า ได้พระราชทานแก่พราหมณ์ทั้งหลาย.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน