เล่มที่ 64
ชนทั้งหลายเรียกพราหมณ์ผู้ทรงเวท ผู้ เข้าถึงคุณแห่งมนต์ ผู้มี...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 15
เนื้อหา
ชนทั้งหลายเรียกพราหมณ์ผู้ทรงเวท ผู้ เข้าถึงคุณแห่งมนต์ ผู้มีตบะ ในโลกนี้ว่า ผู้ประกอบ ในการขอ มหาสมุทรซัดท่วมพราหมณ์นั้น ผู้กำลัง ตระเตรียมน้ำอยู่ที่ฝั่งมหาสมุทร เพราะเหตุนั้น น้ำ ในมหาสมุทรจึงดื่มไม่ได้. วัตถุที่ควรบูชา คือพวกพราหมณ์เป็น อันมากมีอยู่ในแผ่นดินของท้าววาสวะ พราหมณ์ทั้ง หลายมีอยู่ในทิศบูรพา ทิศปัจจิม ทิศทักษิณและทิศ อุดร ย่อมยังปีติและโสมนัสให้เกิด. ดูกรพ่ออริฏฐะ ความกาลีคือความปรา- ชัยของนักปราชญ์ทั้งหลาย กลับเป็นความมีชัยของคน โง่เขลาผู้ทรงเวท ไตรเพทเป็นเหมือนอาการของ พยับแดด เพราะเป็นของไม่เห็นเสมอไป มีคุณทาง หลอกลวง พาเอาคนมีปัญญาไปไม่ได้ ไตรเพทมิได้มี เพื่อป้องกันคนผู้ประทุษร้ายมิตร ผู้ล้างผลาญความ เจริญเหมือนไฟที่คนบำเรอแล้ว ย่อมป้องกันคนโทส- จริตทำกรรมชั่วไม่ได้ ถ้าคนทั้งหลายจะเอาไม้ที่มีอยู่ ในโลกทั้งหมด พร้อมทั้งทรัพย์สมบัติของตน คลุกกับ หญ้าให้ไฟเผา ไฟอันมีเดชไม่มีใครเทียมเผาสิ่งนั้น หมดก็ไม่อิ่ม ใครจะพึงทำให้ไฟซึ่งรู้รส ๒ อย่างให้อิ่ม ได้ นมสดแปรไปได้เป็นธรรมดา คือ แปรเป็นนมส้ม แล้วเป็นเนยข้น ฉันใด ไฟก็มีความแปรไปได้เป็นธรรม ดาฉันนั้น ไฟประกอบด้วยความเพียร (ในการสีไฟ) จึงจะเกิดได้ ไม่เคยได้เห็นไฟเข้าไปอยู่ในไม้แห้งและ ไม้สด คนสีไฟไม่สี ไฟก็ไม่เกิด ไฟย่อมไม่เกิดเพราะ ไม่มีคนทำให้เกิด ถ้าแหละไฟพึงอยู่ภายในไม้แห้ง และไม้สด ป่าทั้งหมดในโลกก็จะพึงแห้งไป และไม้ แห้งก็จะพึงลุกโพลง ถ้าคนทำบุญได้โดยเอาไม้และ หญ้าให้ไฟกิน คนเผาถ่าน คนหุงเกลือ พ่อครัว และ คนเผาศพ ก็พึงทำบุญได้ ถ้าแม้พราหมณ์เหล่านี้ทำ บุญได้เพราะการเลี้ยงไฟ เพราะเรียนมนต์เพราะเลี้ยง ไฟให้อิ่มหนำ ในโลกนี้ใคร ๆ ผู้เอาของให้ไฟกินจะ ชื่อว่าทำบุญหาได้ไม่ เพราะเหตุอย่างไรเล่า เพราะไฟ เป็นผู้อันโลกยำเกรง รู้รส ๒ อย่าง พึงกินได้มากทั้ง ของมีกลิ่นอันไม่น่าฟูใจ คนเป็นอันมากไม่ชอบ พวก มนุษย์ละเว้น และเป็นของไม่ประเสริฐ คนบางพวก นับถือไฟเป็นเทวดา ส่วนพวกมิลักขุนับถือน้ำเป็น เทวดา ทั้งหมดนี้พูดผิด ไฟและน้ำไม่ใช่เทพเจ้าตน.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน