เล่มที่ 63
ข้าแต่พระมหาราชเจ้า เชิญเถิด ขอ เชิญพระองค์ทอดพระเนตรดูภายใน...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 261
เนื้อหา
ข้าแต่พระมหาราชเจ้า เชิญเถิด ขอ เชิญพระองค์ทอดพระเนตรดูภายในเมืองของพระองค์ ซึ่งว่างเปล่า นางสนมและกุมารทั้งหลายตลอดถึง พระชนนีของพระองค์ ข้าพระองค์ให้นำออกจาก อุโมงค์ ถวายไปแด่พระเจ้าวิเทหราชแล้ว. เจ้าจงไปภายในเมืองของเรา ตรวจตรา ดู คำของมโหสถนี้ จริงหรือเท็จอย่างไร. ข้าแต่พระมหาราชเจ้า มโหสถทูล อย่างใด ข้อความนั้นก็เป็นอย่างนั้น พระราชนิเวศน์ ทั้งปวงว่างเปล่า ดุจที่ลงหากินแห่งกา. ข้าแต่พระมหาราชเจ้า พระนางนันทา- เทวี เสด็จไปแล้วจากอุโมงค์นี้ เป็นผู้มีพระสรีราพยพ อันงานสรรพ มีพระโสณีควรเปรียบกับแผ่นทองคำ ธรรมชาติ มีปกติตรัสประภาษไพเราะเสนาะดังเสียง ลูกหงส์. ข้าแต่มหาราชเจ้า พระนางนันทาเทวี อันข้าพระ- องค์น้ำเสด็จออกไปจากอุโมงค์นี้ เป็นผู้มีสรรพางด งามน่าทัศนา ทรงพระภูษาโกไสยมีพระรูปอำไพดุจ สุวรรณ สายรัดพระองค์นั้นก็งามทำด้วยกาญจนวิจิตร มีพระบาทสดไสพระโลหิตขึ้นแดง อันแถลงเบญจ- กัลยาณี ชี้ไว้เป็นแบบด้วยสามารถแห่งพระฉวี พระ มังสา พระเกศา พระเส้นเอ็น และพระอัฐิงามดี มี สายรัดพระองค์แก้วมณีแกมสุวรรณ ดวงพระเนตร นั้นเปรียบกับตานกพิราบ มีพระสรีรภาพอันโสภา ริมพระโอฐแดงดุจผลตำลึงสุกก็ปานกัน มีบั้นพระองค์ บางอย่างจะรวบกำรอบทีเดียว มีบั้นพระองค์เล็กเรี่ยว ดุจเถานาคลดาเกิดแล้วดี และดุจกาญจนไพที พระศก ของพระนางนันทาเทวียาวดำปลายช้อยเล็กน้อยดุจ ปลายมีด พระนางเจ้านั้น มีดวงพระเนตรเขื่องราวกะ ดวงตาแห่งลูกมฤคหนึ่งขวบเกิดดีแล้ว หรือดุจเปลว เพลิงในเหมันตฤดู แม่น้ำใกล้ภูผาหรือหมู่ไม้ดาดาษ ไปด้วยไม้ไผ่เล็ก ๆ ย่อมงดงาม ฉันใด เส้นพระโลน- ชาติก็อ่อนงดงามฉันนั้น พระนางมีพระเพลางามดัง งวงกุญชรงาน มีพระถันยุคลดังคู่ผลมะพลับทองงาม เป็นที่หนึ่ง มีพระสัณฐานพึงพอดีไม่สูงนัก ไม่ต่ำนัก พระโลมาของพระนางเจ้านั้น มีพองามไม่มากนัก ข้าแต่พระองค์ผู้มีพาหนะสมบูรณ์ด้วยสิริ พระองค์ ทรงยินดีด้วยการทิวงคตของพระนางเป็นแน่ ข้าพระ- องค์และพระนางนันทาเทวี จะไปสู่สำนักยมราชเป็น แน่.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน